2023-05-24 Pinkster-flits

PINKSTER GETUIENIS: Die Heilige Gees waai waar Hy wil

‘n Ontspanne oomblik by Kobe Reformed Theological Seminary se onlangse retraite.

Die jaar 2000 het—vir my—nie net die nuwe millennium ingelui nie. Dit was ook ‘n jaar van beslissende verdieping in my lewensreis oppad met God. Ek was voor ‘n kruispad as vyfde-jaar teologie student. Gaan ek voltyds die kerklike bediening afdraai vat, professioneel probeer rugby speel, óf was daar ‘n ander, derde weg?

Lang reis inwaarts

In dieselfde jaar het ek vir die eerste keer (as deel van ons klasgroep) ‘n volwaardige retraite bygewoon by Mizpah, naby Grabouw. Drie dae van stilte in God se ongerepte skepping, en die lang reis inwaarts. Dag Hammarskjöld (voormalige VN sekretaris-generaal) het nie verniet gesê ‘die langste reis is die reis na binne’ nie. Die lewegewende verskil was die doelbewuste meditasie van God se Woord. Vir die grootste deel van drie dae het ek pal die woorde van Psalm 139 oordink. Tot ek dit regtig diep in my siel laat insink, grondvat en wortelskiet het. Buiten die ervaring van onbegrensde geborgenheid by God, was die bepeinsing van Henri Nouwen se boek Reaching Out ook uiters waardevol.

Vir die eerste keer in my lewe het ek myself volledig aanvaar, as 23-jarige jong man. As die Here dwarsdeur my sien, my omsluit van alle kante en my volledig in besit neem (Ps. 139:1-5), hoe kan ek anders!? Ek behoort immers nie aan myself nie, het ek grondig besef. Dis nou 23 jaar later. Ek kan steeds nie God se Gees ontvlug nie. Selfs al woon en werk ek in die verre Ooste. Ook hier lei die Here my/ons, Hou Sy regterhand ons vas (vv. 7-12).        

Hartsgebed

Verlede week het ek die kans gehad om iets van my destydse gewaarwordinge van God by KRTS (Kobe Reformed Theological Seminary) se jaarlikse retraite te deel. Ons as dosente en studente het saam (ook in die natuur naby Kobe) stilgestaan by God se vormingswerk in en deur ons. Dit vul ons met verwondering. Ons sal nooit klaarkry met ons nadenke oor die magtige gedagtes van God nie (vv. 13-18). Dit bly onverklaarbaar hoe/hoekom ons Skepper ons as brose en gebroke skepsels waardig ag én met ons bemoeienis maak (Psalm 8). 

Tydens die Mizpah Retraite (in 2000) het ons destyds geleer van die ‘hartsgebed’, wat ontwikkel het uit die gebedslewe van vele vroeë Christen leiers. Ons hartsgebede fokus op die diepste verlange van ons innerlike self, Coram Deo. Sulke gebede ontspring uit die bron van die Heilige Gees se werk in ons, dikwels dieper as die inhoud van ons eie gedagtes en gebedslyste. Ons hartsgebed is dié plek in ons waar ons, soos met ‘n naelstring, onlosmaaklik verknoop is aan God.  

Vir die afgelope 23 jaar is my hartsgebed: ‘deur U Gees alleen’ (geleen uit Sag. 4:6). Ek herhaal die refrein deurentyd, of ek nou sit, opstaan, reis of oorbly. Dis my gebed voor ek iewers preek; dis my intree-en smeekgebed vir vrede in oorlogsgebiede; my versoek om leiding wanneer ek worstel oor ‘n saak; my pleidooi as ek andermaal voortsukkel met Japannees wanneer ek klasgee; dis my begeerte vir vriende of familielede wat Christus nie ken as Verlosser nie; my verlange vir ons as ouerpaar terwyl ons ons bes gee om ons kinders kruis-kultureel te laat floreer … en so kan ek aangaan. My hartsgebed bly konstant en gefokus—met of sonder woorde—‘deur U Gees alleen’!  Wat is jou hartsgebed?

Onpeilbaar maar herkenbaar: die Gees se werk

Ons kyk in hierdie dae met verwagting vooruit na eerskomende Pinkster-Sondag, want dit bly verstommend hoe die Gees van God menselewens aanraak en transformeer. Dit het my opnuut opgeval by laasweek se KRTS retraite (sien foto’s hieronder). Die getuienisse van studente was uiteenlopend en tóg eenders. 

Een jong student het vertel hoe die Here van kleins af musiek in sy geloofslewe gebruik het om hom uiteindelik tot totale oorgawe aan God en nou tot by KRTS te lei. ‘n Ander (50-jarige) het vertel hoe sy ervaring as Engelse onderwyser by ‘n Christen-skool hom aangespoor het om teologie te studeer. Want, soos hy getuig, al was hy swak en arm in geloof, is hy daagliks oor meer as twee dekades herinner aan die ware doel van sy lewe: om God te verheerlik en geniet. Fillipense 4:4 het hom geïnspireer, vertel hy glimlaggend, terwyl sy vrou trane van dankbaarheid stort in die gehoor. Nog ‘n student (59 jr.) het na amper 30 jaar as regerings-amptenaar besef hoe afgestomp en leeg hy gevoel het in sy werk, waar hy gereeld mense moes vastrek wat die arbeidswet oortree. En hoe die Here ‘n begeerte in sy hart geplaas het om eerder ‘n opbouende verskilmaker te word, as om (ander mense) af te breek.      

Hierdie studente het—soos die geval was met Nikodemus in gesprek met Jesus—elkeen verbaas ontdek: ‘Die wind waai waar hy wil. Jy hoor sy geluid, maar jy weet nie waar hy vandaan kom en waar hy heen gaan nie. So gebeur dit met elkeen wat uit die Gees gebore is’ (Joh. 3:8). Dit was die goue draad deur elkeen se roepingsverhaal: onpeilbaar maar herkenbaar, die Gees se werk!


    Nadat ek die afgelope Sondag by Tokushima-Wes gemeente gepreek, en ons as gesin saam met die klein vakante gemeente geëet en gekuier het, het dieselfde gedagtes oor die Heilige Gees my bygebly. Een gemeentelid wat ‘n stryd met kanker voer, getuig dat die boodskap haar soos ‘n handskoen gepas het; ‘n ander vrou vertel dat sy (deur die boodskap) ‘n antwoord gekry het op haar worsteling; die gemeenteleier praat met blydskap oor hoe dit hulle diep bemoedig het in hulle omstandighede. Al wat ek kan sê: ‘deur U Gees alleen, Here!’    

Mag die Heilige Gees jou versterk en jou Voorspraak (advokaat) wees

in die stryd wat jy nou voer (Joh. 14:16)

Mag jy gevul word met krag en moed terwyl die Gees

vir jou intree met versugtinge sonder woorde (Rom 8:26).

Het jy enige nuus van ons gemis die afgelope tyd? Kliek gerus hier … 

Vrede en vreugde,

Stéphan, Carina en gesin




MOTOR PROJEK

Ons getuig met groot vreugde dat die Here ons weereens verstom het. ‘n Ondersteuner-vriend het onlangs die totale oorblywende bedrag vir ons motor bygedra! Daarmee is die transaksie afgehandel.

Ons is gevul met diep waardering vir die Here se sorg en vir

ondersteuners wie se hande en harte oop is en ‘n reuse verskil maak.



Annlie het nou die dag dié skilpadjie in die natuur raakgeloop.

SAKE vir GEBED

Dank die Here saam met ons vir:
* ‘n Geseënde besoek aan RCJ Tokushima-Wes gemeente as gesin en ‘n gesellige kamp-aand saam met die De Wets daarna.

* De Wets se aanpassing en verhoudingsbou in Niihama, ná ‘n vermoeiende trek. Bid vir krag, wysheid en ‘n vrugbare bediening.

*Stéphan se werk as raadslid by Seikeikai instituut vir gestremde (naby Hiroshima) wat nou voltooi word na 8 jaar van betrokkenheid.

Vra vir die Here se leiding en sorg met:
* Carina se gesondheid, krag, balans (vir selfsorg) t.m.v. voltydse tuisonderrig, huistake, omgee vir mense in ons gemeente en meer.

*Stéphan wat Pinkster-Sondag preek by RCJ Shinkō gemeente.

* RCJ se diakonale/missionale aktiwteite: o.a. betrokke in Suid-Afrika, Myanmar, Gambië, Hongarye,

* Suksesvolle werwing van jongmense vir diakonale studietoer na Suid-Afrika in 2024.

2023.05.02 Nuusflits

VEELKLEURIGE brokkies uit ons lewe en leer

Ontbyt by Commonwealth House in Oxford saam met mede-studente uit

Poland, Turkye, Japan, China, Hong Kong en Engeland.

Pinkster lê voor ons, en ek vertrou daar lê ‘n genotvolle langnaweek agter jou!?

By ons in Japan, terwyl die pienk-pers en wit Tsutsuji (Azalea) blom en die rysboere gereed maak om neon-groen rysplantjies te plant, lig ek net ‘n paar hoogtepunte uit van die afgelope ses weke.

Vol, veelkantige besoek aan Oxford en verder

Psalm 117 besing die veelkleurige, globale genade van God:

Prys die Here, alle nasies, loof Hom, alle volke, want sy liefde vir ons is sterk,

aan die trou van die Here is daar geen einde nie! Prys die Here!

Ek het opnuut iets van die reikwydte en diepte van dié (kortste) Psalm se lofsang eerstehands beleef in Maart. Dit was ‘n reuse, unieke voorreg om by die Oxford Centre for Mission Studies (OCMS) en ander plekke te draai vir verrykende (en hopelik verreikende) navorsing/studieverlof, besprekings en die aanbied van lesings. Soos belowe doen ek dié keer meer volledig verslag.

KLIEK HIER om meer te sien en lees oor die blywende indrukke (met foto’s) uit die ervaring.

Indien jy verder tyd het en belangstel, kliek op die volgende twee skakels vir (akademiese) artikels wat voortkom uit my navorsing:

De Wets vestig en spring weg in Niihama

Tobie (ds.) en Annalie de Wet was in Kobe by ons vir die eerste paar weke ná hulle aankoms. Intussen het hulle amptelik by RCJ Niihama gemeente begin met hulle 3-jaar bediening. Tobie skryf die volgende ná Sondag se eerste erediens:

Baie dankie vir soveel Whatsapp boodskappe van bemoediging en meelewing en voorbidding. Dit het ongelooflik baie beteken. Ek het ook aan begin van die diens vir almal gesê dat ek vreeslik swak en beangs voel maar dat al die boodskappe van bemoediging en voorbidding van vriende uit ons land en vriendekring ons baie moed en krag gee. Het vreeslik baie aan my boodskap geskaaf en geskuur, Sondagoggend vroeg nog, om dit net meer en meer eenvoudig te probeer maak en (om die rede) waarom Paulus “die alles-oortreffende waarde van die kennis van Jesus” so beklemtoon, nog duideliker te probeer maak. Alhoewel al die huidige lidmate bejaardes is en meeste selfs verswakte bejaardes is of familie het wat hul nie alleen by die huis kan laat nie, was vier vroue in die erediens (een weer vir eerste keer na ‘n baie baie lang tyd), waaroor ons baie dankbaar was. Dan het ons twee nuwe besoekers gehad, ‘n man en sy 24-jarige dogter. Hy het wel ‘n Christelike en kerk agtergrond maar is tog ‘n “soeker.” Omdat hy gehoor het van die Christian Reformed Church of Japan se beklemtoning van “die Bybel alleen”, het hy besluit om te kom kyk en hoor. Ons is dankbaar vir ‘n geseënde dag. Tog ‘n merkwaardige dag! Ons glo gebede is verhoor…

Die De Wets bou nog hul ondersteunings-basis uit, so maak gerus kontak om hulle te bemoedig by tobiedewet@hotmail.com


Familietroue en meer

In April het ons ‘n groot en unieke lekkerte beleef! Carina se jongste broer Nico is getroud met ‘n Japannese vrou (Akari) van Yamagata provinsie. Dit was my voorreg om die huwelikseremonie te lei en ons as gesin het — saam met Carina se ander familie uit Suid-Afrika — die unieke, veelsydige en veelkleurige onthaal en saamkuier gate uit geniet! Afrikane(rs) is plesierig, ook in Japan(nees) :-).

Verder was ek die afgelope weke o.a. besig met addisionele preke en eredienste by RCJ Shinkō en Tokushima en gemeentes. En natuurlik met die eerste Missiologie klasse se aanbied by KRTS, waar ons met die draai van die akademiese jaar ou studente gegroet en nuwes verwelkom het. Carina was oudergewoonte steeds voltyds aan die beurt ons kinders se tuisonderrig, asook met die ondersteuning van vroue (by KRTS en Kita Kobe gemeente), Sondagskool interaksies en gasvryheidsbediening. Oorweldigend is soms meer akkuraat om al die hooi op haar vurk te beskryf (verál ook met die ekstra lading wat sy moes dra in my lang afwesigheid).

Juis dáárom lê die Golden Week (drie publieke vakansie dae) en glimmer voor ons. Die oggendstond het goud in die mond, en All work and no play makes Jack a dull boy, so ek groet eers sodat ons binnekort die tentpenne kan inslaan vir ons beplande kamp …

Lees asseblief verder hieronder oor ons motor projek en sake vir gebed.

Ons waardeer elkeen se omgee, saam bid en saam stap!

Stéphan, Carina en kroos




MOTOR PROJEK

Op voorstel van Missie Japan se bestuur kon ons ‘n nuwe – tweedehandse – motor koop!

* Die motivering daaragter is verlede keer verduidelik.

* Ons is baie dankbaar vir ‘n Nissan Serena wat 6 jaar oud is maar net 16 000 kilo’s op die klok het en splinternuut lyk van binne en buite.

* Die koopprys was ¥2 miljoen (R267,000).

* Ons het groot waardering vir almal wat reeds bygedra het: ongeveer 25% van die motor is reeds gefinansier deur ondersteuners!

DIe projek is steeds aan die gang.

As jy / julle kleingroep of gemeente miskien ‘n bydrae wil maak,

kontak my @ jsvdwatt@gmail.com of

Sanet Annandale by die Missie Japan kantoor @ sanet@ngkvs.co.za  

*** Missie Japan bankbesonderhede ***

Rekeningnaam | Missie Japan

Bank | ABSA

Takkode | 632005

Rekeningnommer | 4049690248

Verwysing | Eie Naam & Van + MOTOR



LINKS BO NA REGS ONDER:

  1. Azaleas in volblom: Sypaadjies regoor Japan is besaai met Tsutsuji, ‘n fees vir oog.
  2. Rysplant seisoen: Lande word geploeg en nuwe rysplantjies versorg voor dit geplant word.
  3. Graadvang @ KRTS: Dankbare harte ná groot toewyding en vasbyt met studies. Die bediening wink!
  4. Inlywing @ Wes-Ring: ‘n Nuwe vierdejaars student van KRTS word toegelaat as kandidaat leraar.
  5. @ KRTS Braai: Carina en Annlie gesels met ‘n nuwe student by KRTS se verwelkoming.
  6. @ KRTS Braai (2): Kollegas deel ‘n ligte oomblik by die verwelkoming onder Sakura bome.


SAKE vir GEBED

Dank die Here saam met ons vir:
* Gereelde, bemoedigende kontak met ondersteuners wat regtig ons welsyn op die hart dra.

* ‘n Geseënde besoek aan Oxford en verder, vir missiologie navorsing.

* Vyf afgestuurde KRTS studente wat gegradueer het en nou in verskillende gemeentes wat hulle werk broodnodig het.

Vra vir die Here se leiding en sorg met:
* Carina se gesondheid, krag, balans (vir selfsorg) t.m.v. voltydse tuisonderrig, huistake, omgee vir mense in ons gemeente ens.

* De Wets se gesondheid en aanpassing in Niihama, ná ‘n vermoeiende trek. Bid vir krag, wysheid en ‘n vrugbare bediening.

* RCJ se diakonale/missionale aktiwteite: o.a. betrokke in Suid-Afrika, Myanmar, Gambië, Hongarye, Kambodië en onlangs ook in Turkye/Sirië met getuienis, liefdesdiens en finansiële ondersteuning – t.m.v. baie uitdagings in Japan self.

* Suksesvolle werwing van jongmense vir diakonale studietoer na Suid-Afrika in 2024.



LINKS BO NA REGS ONDER:

Tiener Bybelstudiegroep: Annlie en Cornelius geniet die maandelikse byeenkoms met vriende.

Blye weersiens: Die Wets groet die Makitas ná jare weer in Kobe, werk voortaan saam in Shikoku.

Oggend trein @ Osaka: Where is Wally? 🙂 Ek is oppad om die ‘nuwe’ motor te gaan afhaal …

Troue in Yamagata: Nico en sy bruid Akari saam met haar gesin by die onthaalplek.

So lyk die spannetjie nou: Annlie (15), Cornelius (13), Lodewyk (11) en Stephan (9).



2023.03.7-27 OCMS Research Visit

In front of the Radcliffe Camera, main building of Oxford University’s Bodleian library.

Report on Research Visit to

Oxford Centre for Mission Studies and other European Theological Institutions 

7-27 March 2023 

Introduction

A couple of years ago Kobe Reformed Theological Seminary (KRTS) requested me to teach the subject of Missiology from April 2023, as part of its theological students’ training for church ministry. Mission Japan, my main employer in collaboration with KRTS, approved a research opportunity to help me prepare for this new responsibility. This opportunity is part of the Guided Research Programme (GRP) at the Oxford Centre for Mission Studies (OCMS), for which I was accepted. The GRP is a self-directed research programme, in which the research process is guided and supported by a tutor who can co-reflect on the acquired information and its interpretation.

My research via OCMS started in April 2022 and will continue until the end of March 2025. During this period, I am guided by an experienced mentor, Dr. Nelson Jennings, whom I meet monthly online. Dr. Jennings is a teacher of Mission Studies and has also previously worked in Japan as a missionary teacher for twelve years. Furthermore, I am required to visit OCMS at least twice (in person) during the three-year period. The first visit took place from 7-27 March 2023, about which I report here below.

One overall aim of the research I am involved in, is to better understand how missional theology is relevant in the context of Japan, where spirituality and culture are so intertwined that it poses unique challenges to Christianity. The Japanese context is part of the global reality of interreligious communication and intercultural encounters and needs to be understood in the wider scope of World Christianity. 

More than twenty years ago, as part of my basic theological training over the period of seven years at Stellenbosch University’s Faculty of Theology, I completed several modules in Missiology. Thereafter I also worked as project manager of the Southern African Partnership for Missional Churches. Furthermore, through ‘participatory observation’ as a missionary pastor within the Japanese context for the past 14 years, I have often thought and written about missiological church ministries here. However, there have been major shifts in the field of Missiology in the last two or three decades, and therefore it is necessary to thoroughly familiarize myself with such shifts, before/while attempting to teach students about such topics.

Background and Motivation 

Being a missionary in Japan, I have developed a sensitivity for intercultural communication and interaction. I am called to a bridge building role and identity between two radically different cultures and countries. South Africa is deemed as a post-Christendom context, whilst Japan has never experienced a Christendom era. I constantly feel the need to deepen my understanding of the historical dimensions of both contexts as well as the underlying theologies of mission that operate in both churches I am mainly involved in, i.e., the Dutch Reformed Church in South Africa (DRC) and the Reformed Church in Japan (RCJ).

Since I started as full-time lecturer at KRTS in April 2016, my research, writing and teaching have been focused mainly on Pastoral Theology and Care as subfield/s of Practical Theology, from a Reformed perspective. The focus has been on the training of church leaders for pastoral ministries within the Japanese context, specifically within the Reformed Church in Japan. However, because of the 99% non-Christian context and the size of Japanese churches (among other factors), pastoral ministries inevitably imply a definitive and evident missional orientation. Consequently, my core field of research interest is now focusing on the nexus between pastoral theology and missiology. In line with this focus, I published an article in an academic journal – as a first output of this OCMS research – on the topic of spiritual maturity and how it relates to pastoral care practices of mission-minded pastoral caregivers.

Nature and Content of Visit to OCMS

Although the focus of this visit was the discussions and interactions, as well as the presentation of a seminar at OCMS, it also included visits to other seminaries. Eventually, the personal meeting of and fellowship with colleagues – planned and unforeseen – stimulated a lot of conversation and fresh insights on topics related to the field of mission studies. 

OCMS is situated in the city of Oxford, home of the 44 independent colleges of the University of Oxford, with students from more than 160 countries. There is a lot to learn in a place with such a profound history (922 years old). OCMS uses a historic church building as its base. OCMS’s specific mission – as an evangelical inter-church institution over the past 40 years – has been to equip and facilitate research from missionaries and researchers who come from different church backgrounds in the Global South (mainly South America, Africa, and large parts of Asia).

During this short visit I stayed mainly in two different lodgings in Oxford. One is called Commonwealth House and the other one Wycliffe Hall (Church of England Theological College), where alumni like N.T. Wright and Alister McGrath also taught. The experience of enjoying breakfast with scholars from 15-20 different countries (including Japan, Turkey, China, Brazil, Mexico, Germany, Poland) was stimulating. 

The director of the GRP at OCMS, Mark Oxbrow, visited almost 70 countries in his work with different mission organizations. It was a privilege to learn from him and from other diverse and experienced faculty members. The first week also included discussions with a Canadian missionary/researcher who lives in Japan and is completing his doctoral thesis about churches in the Tohoku region and their views and practices concerning evangelism in balance with social involvement. 

I had access to research materials in the OCMS library, which includes a special collection of missiology resources. Furthermore, I was able make use of any of the 26 Bodleian Libraries across Oxford, which holds more than 13 million library items. Interestingly, books cannot be borrowed, but must be read in the libraries. One of these libraries, very close to the OCMS building, was a Japanese library with English and Japanese resources, which was very helpful.  

The first Sunday I attended the worship service of an Afrikaans speaking church in central London. This is one of four congregations that was started by South African pastors from the Dutch Reformed Church in South Africa many years ago. Rev. Rian Steyn baptized a child, which reminded me of my own baptism, administered by his (Rian’s) father in the small town of Humansdorp in South Africa, where we both grew up. The road to the church included passing by some famous sights in London, including Westminster Abbey, Metropolitan Tabernacle (a Baptist Church founded under Charles Spurgeon’s influence) and a statue of William Tyndale (English Protestant Reformer and Bible translator). 

The daily rhythm at OCMS included chapel worship services and prayer meetings, as well as community lunches every Wednesday, led by faculty members and staff. The prayer time focused on the work done by researchers and missionaries across the globe. Academic lectures – while I was in residence – included seminars of doctoral and post-doctoral students about Ethopian churches, Hinduism in Asia, as well as presentations from India and Puerto Rico. 

Considering my church-based experience within the RCJ, which included multiple involvements after natural disasters (since 2011), I have also become more interested in the topic of diaconal work. Thus, the research field between Diaconal and Mission Studies is also of particular interest to me and directed the content of my presentation at OCMS titled, Diaconal Church Initiatives and Social/Public Welfare in Postwar Japan: a Descriptive Overview. I published a separate academic article about this topic.

Another meaningful event which took place while I was at OCMS, was a book launch of a book titled Humble Confidence: A Model for Interfaith Apologetics, written by a Dutch missiologist (Benno van den Toren) and a Chinese missionary teacher (Kang-San Tan). Discussions included issues like Christianity as a foreign, white man’s religion and the colonial history of oppression. The presenters emphasized that apologetics should be dialogical, contextual, holistic, and embodied. Holistic apologetics through diaconial service (e.g., showing solidarity with refugees of other faiths) was also focused upon. In Europe, one of the biggest challenges churches faces, is not (only) people’s atheism but also their apathy towards religion. Church in Japan face similar challenges, albeit in a radically different context. 

Visit to Edinburgh

The second weekend during this research period included a short visit to Edinburgh, basically for discussions with three people from two different theological institutions. First, I visited New College, which is part of the Church of Scotland’s theological education. New College hosts the Edinburgh University’s Centre for the Study of World Christianity. There I met with its co-Director Alexander Chow. He shared about his work at the Centre, as well as from his own experiences in China and now in the UK as a Chinese Christian. New College also hosted the significant World Missionary Conference in 1910, which is viewed as the formal beginning of the modern Protestant Christian ecumenical movement (John Knox’s statue).

The second person I had discussions with, works at Edinburgh Theological Seminary (ETS). ETS is the hub for theological education of the Free Church of Scotland and it also has a Centre for Mission Studies. I met with the Centre’s director, Alistair Wilson, who himself worked as missionary teacher in South Africa (King William’s Town) for many years. We had fruitful discussions on the content of ETC’s syllabus for mission studies. In addition, I attended a Saturday theological course at ETS, aimed at general Christian believers. 

Another aspect that I became aware of afresh during my visit to Edinburgh, is the expressiveness of individuals and how strikingly this differs from places like Japan. While walking along the famous Royal Mile, I passed a man with poster in his hand that read ‘Jesus sucks, today, yesterday, tomorrow.’ Just around the corner from there I passed another man beside a church building (not far from John Knox’s statue), explaining the gospel story out loud to whoever has ears to hear amid the stream of thousands of people passing by. This simple example depicts the diverse, pluralistic Scottish context within which some churches are struggling to survive while others tell success stories about church planting in a so-called post-Christian society. 

For the second Sunday’s worship service, I was invited to Cornerstone Free Church (part of St Columbus church). This was a bilingual (Spanish and English) service with an impactful Biblical message, a strong liturgy in informal style, a warm and open atmosphere hosting a vibrant children’s ministry. The church was planted in 2014, soon ran out of seats, and its members are now planting two new other churches in Edinburgh. One Spanish-speaking elder from Chili is playing a vital role in terms of the Latino ministry to migrants (there is more than 30,000 Spanish speaking people in Edinburgh). This experience was a vivid reminder of the well-known slogan: ‘mission from anywhere to everywhere’, where God uses people from people from radically different culture groups to share their gifts to enrich each other as part of one Body of Christ.

This church’s Chilian elder is busy with doctoral studies under James Eglinton, which was the third person I met in Edinburgh and who invited me to the Sunday worship service, and to lunch with his family afterwards. James serves as elder at Cornerstone Free Church and works at New College, which trains ordinands for ministry in the Church of Scotland. He is specifically requested to give students exposure to Reformed theology. James is doing very impressive research on the well-known Dutch Calvinist theologian Herman Bavinck, and his less famous cousin, Johann H. Bavinck, who specialized in Missiology and Psychology and who worked for many years as a theological educator in Java.

Visit to Czech Republic and Germany

I was invited to do a guest lecture – during the last few days of this research period – at the Protestant Faculty of Theology at Charles University. The university is in Prague in Czech Republic, which has a Christian population of about 10 percent. The university was established in 1348 and has three separate but co-operating entities, namely, Protestant, Roman Catholic and Hussite. I received the invitation from a colleague who teaches World Christianity and who is part of the Evangelical church of the Czech Bretheren (Reformed and Lutheran). The topic of my lecture was Missional Diakonia: A Comparative Perspective between Christianity in South Africa and Japan

Lastly, I visited Prof. Johannes Eurich at Heidelberg University (1386) in Germany. Johannes is the director of the University’s Institute for Diaconal Studies. He is also chairperson of the International Society for the Research and Study of Diaconia and Christian Social Practice (ReDi), of which I am a member. It was very meaningful to learn from his work and experience and to reflect on diaconal work in Japan within a wider perspective.

Conclusion

During this visit to OCMS and other European institutions I learned about various dimensions of mission studies and from the practice of missional churches in multiple contexts. This opportunity widened the horizon of my research and teaching, to include more ecumenical insights, not limited to Reformed perspectives. It included discussion about themes like mission theology; missiological hermeneutics; multicultural ministries; fresh trends in Global Christianity; the church and community development; diaconal theology and practices etc. The experience stimulated me to discern missiological perspectives in all aspects of church ministry. 

The questions I am currently asking include the following:

•            Can pastoral theology be shaped by a missionary understanding of the church, so that pastoral care does not stop at building up believers, but also serves the emission of our missional calling? 

•            How can church leaders meaningfully integrate missional pastoral work, i.e. doing mission through pastoral care in a balanced way in Japan?

•            Can the context of Japan’s churches and the mission-minded pastoral theology developed in Japan, be fruitfully linked to, and inform other contexts (i.e., in the West)?

•            How can the connections between Pastoral Theology and Missiology be formulated constructively, while considering developments within wider theological disciplines such as Diakonia?

This visit, and the three-year long research program is primarily made financially possible by a generous scholarship from KRTS, as well as by my own research funds that I have built up (through publications). It is also supplemented by financial aid from Partners in Witness (DRC Free State) and a supportive friend. I am deeply grateful for everyone’s support. 

The content of this research and interactions will now find its way into the missiology curriculum at KRTS over the next few years. 

Psalm 117

Praise the Lord, all you nations;

extol him, all you peoples.

For great is his love toward us,

and the faithfulness of the Lord endures forever.

Praise the Lord.


FROM TOP LEFT TO BOTTOM RIGHT

  1. Students in the Bodleian library in the Radcliffe Camera building on Oxford University’s campus.
  2. Sunrise close to Christ Church (in Oxford).
  3. Commonwealth House breakfast.
  4. Worship service at Cornerstone Free Church.
  5. Edinburgh Theological Seminary and New College.
  6. Dr. James Eglinton and his family.
  7. With Dr. Alistair Wilson at Edinburgh Theological Seminary.
  8. With Prof. Johannes Eurich in Heidelberg.
  9. Book launch (Humble Confidence) at Oxford Centre for Mission Studies (OCMS).
  10. Venue of Edinburgh 1910 World Missionary Conference.
  11. OCMS church building.
  12. Discussions at OCMS with Dr. Mark Oxbrow and colleagues.
  13. Morning worship at OCMS.
  14. One of Oxford University’s 44 colleges.
  15. Japanese library on Oxford University campus.
  16. Cherry blossoms at Oxford University.
  17. With Dr. Pavol Bargar and some students at Charles University in Prague.
  18. City of Prague.
  19. Charles Bridge Crucifix in Prague.
  20. With Dr. Rian Steyn at SA Gemeente in London.

2023.03.10 Nuusflits

Van alle kante

‘n Paar grepies uit ons werk en lewe

Tobie en Annalie de Wet se uitstuurdiens by Swellendam Moederkerk,

gelei deur leraars (Gawie Gouws en Lounette Engelbrecht) en die gemeente se getuienis leiers


Tyd vlieg. Lydenstyd is alweer halfpad verby. Hoe draai die seisoen waar jy jou bevind?Daar’s baie aan die gebeur, op klein en groot skaal by ons. Hierdie nuusflits vat — nes onsself die afgelope tyd — net hier en daar grond, met ‘n paar onlangse gebeure vir jou aandag. Dis uiteenlopend, en bietjie langer as gewoonlik (jammer!), maar dankie dat ons kan vra jy dalk end-uit sal lees, meeleef en saam bid en ondersteun.

De Wets se aankoms

Tobie en Annalie de Wet (Carina se ouers) het Dinsdag veilig geland in Japan en by ons aan huis gekom. Dis nádat hulle onlangs deur Swelllendam Moederkerk amptelik uitgestuur is om vanaf middel April amptelik op Shikoku eiland by RCJ Niihama gemeente te begin met hulle 3-jaar bediening. Dis erg lekker om hulle vir ‘n kort rukkie by ons te sien! Hulle bou nog hul ondersteunings-basis uit, so maak gerus kontak met hulle by tobiedewet@hotmail.com

Vol huis

Tuisonderrig – deesdae met twee volbloed tieners onder ons dak – is netso veeleisend as wat dit vervullend is. Carina kan boekdele skryf van wat dit dag tot dag behels. Buiten die onderrig is die ander aktiwiteite buite die huis ook kwaai bedrywig. Annlie kon vir die eerste keer in drie jaar weer ‘n klavier uitvoering doen. Verder rits dit rond tussen sport byeenkomste, jeug groepe en veel meer. Dis die seisoen waarin ons is. Soms kry ons dit beter reg om ‘nee’ te sê vir die dinge wat uitgesny moet word. Fokus op die basiese vat genoeg energie.


Kerklike Bedieninge

In Februarie was Stéphan o.a. besig met addisionele preke en eredienste by Tokushima en Tokushima-Wes gemeentes, en Carina was gereeld aan die beurt met ondersteuning van vroue (by KRTS en Kita Kobe gemeente), Sondagskool leiding en gasvryheidsbediening – wat die gereelde ontvangs van gaste aan huis ingesluit het.

KRTS Gradeplegtigheid
Vroeër die week het vyf studente gegradueer by KRTS se 71ste gradeplegtigheid. Dit was baie bemoedigend om te kon sien en hoor hoe hulle getuig van die groei wat deur die loop van vier jaar ontwikkel het. Hulle het nou geleer hoe om konstruktief en kreatief teologies te dink. Dis net die begin van ‘n lewenslange pad van voortgaande studie, wat nou landwyd in verskillende gemeentes met pastorale ervaring verdiep en gelouter sal word. Om vrug te dra wat sal hou, inge-ent in die Ware Wingerdstok (Joh. 5).

Wyer in Japan en verder

Volgende week word alle Covid-19 beperkings opgehef – selfs maskers sal dan nie meer binneshuis verpligtend wees in Japan nie. Gemeentes begin weer kop optel ná 3 jaar van swaar inperkings. Ons vertrou dit gaan nuwe energie losmaak onder kerkleiers. Ongelukkig is die voortslepende oorlog in Oekraīne verder besig om die spanning tussen Japan-China-Korea(s) te verdiep. Binne die RCJ is daar op 11 Februarie (Nasionale Stigtingsdag) ‘n spesiale seminaar gehou wat die oorlog ontleed en die pad na vrede in die vooruitsig gehou het. Dit kom t.m.v. groot (regering)spandering op militêre verdediging hier. Japan is ‘n land met ‘n skaarsste aan natuurlike hulpbronne. Dit skep ‘n ander sekuriteitskrisis: voedsel. Kundiges beweer Japan kan tans net in 37% van die nasie se kos behoeftes voorsien (die helfte minder as wat in 1965 die geval was!).

Hiroshima besoek: verwoestende trauma en dit wat oorbly

‘n Tydjie gelede het ons as gesin Hiroshima se atoombom museum besoek, as tuisskool uitstappie. Dit bly ontnugterend en verhelderend om in grafiese detail te sien hoe vernietigend en traumaties Augustus 1945 in Japan (spesifiek in Hiroshima en Nagasaki) se geskiedenis was. Steeds is. Inge-ets in die kollektiewe geheue van die Japanners. 

Ek wens ons kon vir Vladimir Putin saamvat op ons besoek! Selfs sy oë sou (dalk) kon rek! 

‘n Bekende Japannese digter – Horiguchi Daigaku – skryf (in 1946) die volgende gedig om dié verpletterde noodlydendes destyds te probeer bemoedig:

Die land het klein geword,

en magteloos,

kos skaars,

skaamte orals,

lewe broos.

Hou op treur!

Rig jou oë

na die boomtoppe,

na die hemel.

En dis presies wat gebeur het. Die Japannese nasie het veerkragtig opgestaan uit die as van verwoesting en pyn. Soveel só dat Japan binne een generasie ‘n supersterk ekonomie opgebou het. Deur God se genade. Vandag nog styg Japan uit op vele terreine as globale leier. Maar dié één (essensiële) faktor bly — Christelik gesproke — afwesig: 99% van die land se mense ken nog nie die bevrydende krag en verlossing van die evangelie nie en besef nie dat dit God se ontferming is wat hulle tot hier gebring het nie.

Hiervoor is ons, saam met jou, geroep om te getuig in woord en daad. Sodat meer Japannese nie net materieël nie, maar ook geestelik kan floreer en hul vreugde vind in Christus. Cornelius van Til, Christelike apologeet se woorde weerklink: “All people exist in covenantal interaction with God. At no time when we defend the faith do we speak to someone to whom God is not already speaking.”

Laat ons aanhou om te soek vir en aan te sluit by die Gees God se werk in menselewens …

Missiologie Navorsing o.a. @ OCMS 

KRTS het my versoek om binnekort (vanaf April) ook Missiologie as vak aan te bied as deel van ons opleiding van teologiese studente vir die kerklike bediening. Missie Japan het, in samewerking met KRTS se fakulteit in Kobe, ‘n navorsings geleentheid goedgekeur (wat reeds in April 2022 begin het) om my te help om ‘n kurrikulum hiervoor voor te berei. 

In kort: ek is bevoorreg om sedert gister (tot 26 Maart) onder andere die Oxford Centre for Mission Studies (OCMS) te besoek, vir navorsing (studieverlof), besprekings en die aanbied van lesings.

Die geleentheid is deel van OCMS se Guided Research Programme, waarvoor ek keuring ontvang het. Hierdie besoek, en die drie jaar lange navorsingsprogram, word primêr finansieël moontlik gemaak deur ‘n ruim beurs van KRTS, asook deur my eie navorsingsfondse wat ek opgebou het (deur publikasies). Dis ook aangevul deur bydraes van Vennote in Getuienis (NG Kerk Vrystaat) en ‘n weldoener vriend – diep dankbaar! Ek doen in ‘n volgende nuusflits meer volledig verslag.

Lees asseblief verder hieronder oor ons motor projek en sake vir gebed …

Ons waardeer jou ondersteuning, betrokkenheid en gebede.

Mag die beurtkrag (vir dié in Suid-Afrika) jou nie onderkry nie!

Stéphan, Carina en kinders (ook namens die De Wets wat vir ‘n rukkie by ons aan huis is).


Van links bo na regs onder:

1. Vlug weg van trauma: Annlie by ‘n uitbeelding van ‘n vrou wat haar kind probeer dra ná die atoom bom ontploffing alles ombliklik verwoes het.

2. # No More Hiroshimas: Hiroshima Peace Memorial se GenbakuDome (agter): al oorblyfsel uit die puin van die ontploffing se episentrum.

3. Lanklaas gesien: Terwyl ek by Tokushima was, het vriende van destyds my kom verras – lekker!

4. Ete @ RCJ Kobe: Die eerste amptelike gemeente ete post-Covid. Ons sien uit na veel meer wat kom.

5. Graadvang @ KRTS: Vreugde ná baie toewyding en vasbyt met studies. Die bediening wag!

6. RCJ Tokushima-Wes: Preek en saam kuier by ‘n gemeente waar ons destyds baie kere bedien het.


MOTOR PROJEK

Op voorstel van Missie Japan se bestuur dink ons daaraan om ‘n nuwe motor te koop. Die motivering is soos volg:

* Ons het ons huidige motor 12 jaar gelede tweedehands gekoop en dis nie meer koste effektief om op die medium termyn (3-4 jaar) die motor instand te hou nie – die padwaardigheids-lisensie verval November 2024.

* In die lig van die De Wets se koms en die feit dat hulle ook ‘n motor nodig het, maak dit meer sin om so gou as moontlik ons huidige motor vir hulle te gee en vir ons ‘n ander tweedehandse een te koop.

* Ons soek na ‘n motor wat 7-8 mense kan vat, wat verkieslik nie ouer as 5 jaar oud is en nie meer as 50 000 kilo’s gery het nie (want dit moet nog 100,000 kilo’s plus kan aflê oor die volgende medium-/langtermyn)

* Pryse wissel tussen ¥1.3-¥2.2 miljoen (R170,000-R290,000). 

Nou’s die vraag eers: hoe kan ons dit finansier? 

Dit val buite Missie Japan en ons eie huidige begroting. 

Daarom neem ons vrymoedigheid om ‘n spesiale projek te loods hiervoor. 

As jy / julle kleingroep of gemeente miskien ‘n bydrae wil maak, 

kontak my @ jsvdwatt@gmail.com of 

Sanet Annandale by die Missie Japan kantoor @ sanet@ngkvs.co.za

*** Missie Japan bankbesonderhede ***

Rekeningnaam | Missie Japan

Bank | ABSA

Takkode | 632005

Rekeningnommer | 4049690248

Verwysing | Eie Naam & Van + MOTOR

Ons vertrou die Here vir Sy voorsiening, op die regte tyd teen die regte prys.



Van links bo na regs onder:

1-3. Cornelius, Lodewyk en Stephan is elke week slaggereed vir sokker, met Carina en ek langs die veld om te aan te spoor.

4. Tiener Bybelstudiegroep: Annlie en Cornelius woon dit maandeliks by en leer baie uit dié saamwees.

5. Oorslaap @ ons huis: Groot pret (min slaap!) met Annlie se drie maats wat kom kuier het vir die naweek.

6. Wetenskap uitstappie: Een van Kobe se museums leer kinders oor die nuutste tegnologie en meer.

7. Klavier konsert: Lang ure van hard oefen het groot groei gebring wat Annlie gate uit geniet het.



SAKE vir GEBED

Dank die Here saam met ons vir:
* Vyf KRTS studente wat gegradueer het en oppad is na gemeentes wat hulle werk broodnodig het.
* Gereelde, bemoedigende kontak met ondersteuners wat regtig ons welsyn op die hart dra.

* Die De Wets se veilige reis na Kobe en my veilige aankoms in Oxford (‘n paar uur gelede).

Vra vir die Here se leiding en sorg met:
* Carina se gesondheid, krag, balans (vir selfsorg) t.m.v. voltydse tuisonderrig, huistake, omgee vir mense in ons gemeente ens.

* De Wets se gesondheid en aanpassing in Japan, voorbereiding om van voor af huis ‘op te sit’ in Niihama.

* RCJ se diakonale/missionale aktiwteite: o.a. betrokke in Suid-Afrika, Myanmar, Gambië, Hongarye, Kambodië en onlangs ook in Turkye/Sirië met getuienis, liefdesdiens en finansiële ondersteuning – t.m.v. baie uitdagings in Japan self.

Die vreugde van weersiens is groot!

2023.01.21 De Wets oppad na Japan

AMPTELIKE VERSOEK VAN MISSIE JAPAN BESTUUR
De Wets op pad na Japan as ‘brug’-sendelinge

– ’n versoek tot biddende ondersteuning –

Tobie en Annalie de Wet wat na hul aftrede as sendelingspaar van meer as twintig jaar by die Reformed Church in Japan (RCJ) nou al geruime tyd op Swellendam woon, is nou weer op pad terug na Japan. Hierdie keer as “brug”-sendelinge.

Ons NG Kerk (Missie Japan) staan in ‘n amptelike sustersverhouding met die Reformed Church in Japan (RCJ) en het onder andere ‘n jarelange sendingsamewerkingsooreenkoms met die RCJ Ring van Shikoku om sendelinge te stuur om hul klein gemeentetjies by te staan
in hul reuse-sendingtaak en gemeentebou. 

Hierdie sendelingspos het intussen vakant geraak en na ‘n jaar van amptelike onderhandelinge het Missie Japan besluit om die De Wets as brugsendelinge vanaf Maart of April 2023 vir ‘n tydperk van drie jaar
na die RCJ Ring van Shikoku terug te stuur. 

Wat behels hierdie bediening?
Met die RCJ Niihama-sendelingpos as basis is dit die De Wets se opdrag om dié klein gemeentetjie van RCJ Niihama pastoraal te bedien, vriendskapsevangelisasie onder die duisende nie-Christene in die stad, Niihama, te doen en terselfdertyd gereeld die ander ringsgemeentes te besoek en te bemoedig en veral ook vakante sendelingsposte deur middel van spesiale Woordbediening en evangelisasieveldtogte te ondersteun.

Hoe kan ons hulle ondersteun?
Dr Nico Mostert, direkteur van Vennote in Getuienis, verduidelik: “Dit is ons as Missie Japan en as Kerk in Suid-Afrika se verantwoordelikheid om hulle nie net formeel te stuur nie, maar volhardend aktief-konkreet en biddend deel van hul bediening te wees en ook geestelik-moreel en finansieel te ondersteun.

“Volgens die amptelike ooreenkoms met die RCJ Ring van Shikoku is die Kerk in Japan verantwoordelik vir ons sendelinge se huisvesting en bedieningskostes terwyl Missie Japan verantwoorlik is vir die
reis-, vestigings- en hul maandelikse lewenskoste. 

Aangesien die lewenskoste in Japan baie hoog is, is Missie Japan baie afhanklik van geloofsbelofte-offers van nuwe ondersteuners vir hierdie belangrike werk. Die De Wets is pensionarisse en gaan self voorsien in hulle eie lewenskoste sover moontlik. Daar is egter ander kostes wat gedek moet word en dus kan die De Wets nie uitgestuur word alvorens Missie Japan nie deur middel van vrywillige finansiële beloftes vir beide hul reis- en vestigingkostes en hul addisionele maandelikse leefkoste hul begrotingsdoel bereik het nie. Ons vertrou egter die Here om lidmate op te wek en te lei om Missie Japan hierin te ondersteun.” 

Alle bydraes ter ondersteuning van die De Wets waarin u as gelowige, as gesin, as kleingroep, of as gemeente ’n bydrae wil maak,
kan in hierdie rekening gedeponeer word:

Rekening naam: Missie Japan
Bank: ABSA
Takkode: 632005
Rekeningnommer: 4049690248
U kan u bydrae net spesifiseer met die verwysing: “De Wets”


Dit is vir Missie Japan en die De Wets belangrik om alle ondersteuners of voorbidders se kontakbesonderhede te hê om julle op hoogte te hou van
gereelde nuusberigte en julle van gebedsonderwerpe te voorsien. 

Stuur asb jou e-posadres en WhatsApp-nommer aan hulle by

tobiedewet@hotmail.com of annaliedewet1@gmail.com
Hulle selfoonnommers is 072 034 6515 (Tobie) en 076 573 3352 (Annalie).

2023.01.16 Nuusflits

Te veel om te deel! Waar begin ons?

Reis ‘n paar weke terug en sien wat gebeur het oor die Kerstyd in Kobe


Hoe het 2023 aan jou kant begin? 

Ons is terug op spoed sedert die eerste week van Januarie. Meeste van ons gesin moes onlangs deur ‘n griep episode werk, maar andersins loop dinge sover goed. 

Omdat ons weet hoeveel energie die wegspring van ‘n nuwe jaar vereis, wil ons jou nie vermoei met te veel inligting nie, maar deel ons eerder net foto’s met byskrifte van wat die afgelope maand gebeur het. Deur gasvryheid, prediking en vele geleenthede het ons die vreugde van Christus se koms gedeel. Wat ‘n voorreg!

Ons bly afhanklik van jou gebede en ondersteuning vanjaar. Dankie dat ons daarop kan staatmaak.

In verbondenheid en met gebede vir die Here se seën en vrede in jou lewe.

Stéphan, Carina en gesin



Byskrifte van links bo na regs onder:

  1. Carina lei die Kerfees partytjie vir kinders by ons gemeente, met Annlie wat dans.
  2. Ons huis was pal vol gaste oor die feestyd. Dankbaar vir gemeenskap!
  3. Mense wat hul tuiste op straat maak in Kobe middestad geniet ‘n warm bord kos.
  4. Ons maak kos vir die haweloses in Kobe.
  5. Jovald (van Suid-Afrika) en Cora (van Amerika) is getroud vanuit ons gemeente en Stéphan het die seremonie gelei.
  6. Ons deel deel die vreugde en Lig van Christus se koms met liedere in ons buurt.
  7. Handgemaakte pret by ons gemeente se byeenkoms vir kinders rondom Kersfees.
  8. Studente speel ‘n boontjie-optel-met-’n-stokkie speletjie by dié geselligheid.
  9. Studente en ander sing by Kobe Reformed Theological Seminary.
  10. ‘n Paar families deel ‘n ete en gesels oor 2022 se hoogtepunte en uitdagings.
  11. Cornelius vat die stokkie aan by die aflos van kinders uit ons tuisskool groep.
  12. Daar was ook tyd vir kuier saam met maats en familie.
  13. Carina se broer en sy vrou Akari was by ons aan huis.
  14. Stephan (junior) in die winterkoue.
  15. Die RCJ gemeente in Tajimi, naby Nagoya in die middel van Japan, waar Stéphan gepreek het op Kersdag.
  16. Buite RCJ Tajimi gemeente, voor die erediens begin.
  17. Stephan lei die English Fellowship by RCJ Tokushima gemeente (Carina het die Kersfees boodskap gebring by die bediening wat sy en Miwa Terauchi 12 jaar gelede in RCJ Tokushima gemeente begin het).

Werkspermit Goedgekeur: Oop Deur!

Baie dankie vir almal wat saam gebid het. Die Here het die deur oop gemaak vir (ds) Tobie en Annalie De Wet om DV vir 3 jaar van bediening terug te keer na die Reformed Church in Japan se Shikoku Ring – as brug-sendelinge – in Niihama gemeente. 

Hierdie week vind rigtinggewende plaas met Missie Japan leiers. 

Bid asb. daarvoor en vir die nodige voorsiening van finansies 

en baie ander voorbereidingswerk. 

Meer inligting volg binnekort vanuit Missie Japan kantoor. 

Kyk intussen na ‘n vorige onderhoud met hulle hieronder op YouTube.

2022-12-12 Ons sê dankie!

Terugvoer oor besoek – 16 Nov 2022

Missie Japan leiers – dr Nico Mostert en ds Johann Winterbach – saam met RCJ kerkleiers vir ‘n gesprek oor ons gesamentlike diakonale werk 

Bemoedigend. Versterkend. En veel meer! 

Só was die pas afgelope, amptelike besoek van Missie Japan se leiers – dr Nico Mostert (sekretaris) en ds Johann Winterbach (voorsitter) – aan Japan. Ons het die hoogste waardering vir hulle omgee en heelhartige betrokkenheid, en vir al die kilometers wat hulle moes aflê tot hier asook tydens hulle veelvuldige ontmoetings regoor die land.  

Ons versoek: deel asseblief die video verder, as terugvoer ná hierdie propvol en sinvolle besoek. 

KLIEK NET HIER ONDER OP DIE VIDEO.

Baie dankie vir jou ondersteuning hierin.

Vrede en vreugde, 
Stéphan, Carina en gesin


ONTHOU OOK OM GEREELD OP ONS FACEBOOK BLAD TE KYK VIR VARS NUUS

https://www.facebook.com/missiejapan





Nuusflits – 19 Oktober 2022

Voet in die hoek! Dis hoe dit hier gegaan het die afgelope maand of twee. Die hekke is nou weer wawyd oop in Japan, ná die 7e vlaag van Corona verby is. Alhoewel alle maskers nog nie die trekpas gekry het nie, is daar beslis meer interaksies en ontmoetings.  

Ons is veral dankbaar dat ‘n onlangse jeugbyeenkoms (met ‘n braai ingesluit) en verskeie kampe regtig goed verloop het, in groot getalle. Dit het vir heelwat nie-Christene) ‘n kans gegee om die evangelie te hoor, en verál vir Carina geleentheid gebring om haar getuienis en ervaringe te deel (sien foto, méér in video hierby). Ons is bemoedig en aangespoor. Intussen het Carina heelwat ander aanbiedings en werk as deel van RCJ Kita Kobe gemeente. My (Stéphan) se onlangse aanbiedings oor pastorale sorg – vir lidmaat toerusting in ons ring van 34 gemeentes – was baie geseënd. Vandag is ek oppad na Saitama (naby Tokyo) vir gaslesings by ‘n ander kweekskool.

Hierdie kort nuusflits se doel is om ‘n nuwe kort video (3 minute) te deel, wat ons onlangse bediening en lewe opsom. Gebruik dit gerus in jou kleingroep of gemeente / erediens, as terugvoer oor Missie Japan se werk. Kliek op die video hier onder.

ONTHOU OOK OM GEREELD OP ONS FACEBOOK BLAD TE KYK VIR VARS NUUS

https://www.facebook.com/missiejapan



Verder wil ons vra, bid asseblief saam vir die volgende sake:
1. Opkomende besoek van Missie Japan leiers aan Kobe, Shikoku eiland, Aichi en Tokyo, 4-16 November, met Dr. Nico Mostert (uitvoerende sekretaris) en Ds. Johann Winterbach (voorsitter): vir betekenisvolle ontmoetings, goeie gesprekke, visie vir die pad vorentoe.
2. Visum aansoek van Ds. Tobie en Annalie de Wet, as brug-sendelinge, DV vanaf April 2022, vir 3 jaar by RCJ Niihama gemeente in Shikoku.
3. Carina se aanbiedings (Sondagskool) by RCJ Kita Kobe, veral ook haar gasvryheidsbediening, vroue byeenkomste, voorbereidings vir Kersfees geleenthede ens.
4. Stéphan se werk (buiten klasgee by KRTS): o.a. gaslesings in Saitama (20 Okt); preek en aanbieding by RCJ Naha gemeente in Okinawa eiland (30 Okt); seminaar aanbieding by Oos Kanto-area se rings-byeenkoms van 12 gemeentes (3 Nov).

Ons waardeer jou omgee en saam-stap, saam-bid vir ons. Dis nodig!

Vreugde,
Stéphan, Carina en gesin 

Nuusflits – 31 Augustus 2022

ENGLISH FOLLOWS HERE BELOW – JUST SCROLL DOWN

Lewe lank genoeg in Japan en bloot natuurlik absorbeer jy die Japannese kultuur van verslaggewing en dokumentasie, dus hier volg ons vakansie ‘verslag’

Ek is seker julle ken die gedeelte in die Bybel, “Vra en vir julle sal gegee word.” Wel, somtyds vra ons en dan raak ons effens vies of voel verontreg deur presies hoe God gee. Indien jy ons nuusbriewe reeds vir ‘n geruime tyd volg, sal jy weet dat isolasie ‘n gereelde tema is. Kombineer isolasie met baie druk op jou om te konformeer, asook om die magdom ongeskrewe reëls van hierdie unieke kultuur te verstaan, dan kan jy miskien jouself voorstel dat sendelinge in Japan dikwels soos Elia onder die bos voel – afgemat en desperaat.

God sien ons egter. Hy ken ons. Hy hoor ons. En miskien meer belangrik, HY IS BY ONS. In die laaste week van Julie pak ons ons kar propvol en ry 11 ure na Takayama, naby Sendai in die Tohoku area van Noord-Oos Japan. Verlof is gewoonlik ‘n stekelerige dilemma hier. Nie net is dit vir ons moeilik om ons verlof van ‘n volle 3 weke te regverdig terwyl al ons Japannese kollegas slegs een Sondag in ‘n jaar af het nie, maar die koste van verblyf is ook astronomies.

Maar 134 jaar gelede besluit die regering van Japan om ‘n stuk grond aan sendelinge te gee vir ‘n tydperk van 999 jaar. Dit word genoem Takayama Beach Company en gee vir sendelinge nie net bekostigbare verblyf wanneer hulle vir ‘n tydjie wil onstnap van die drukkende somershitte nie, maar ook ‘n broodnodige rusplek om saam met ander sendelinge tyd te spandeer.

Die huisie wat ons bevoorreg is om te gebruik en versorg, is meer as 80 jaar oud (dis redelik antiek in Japan waar huise elke 30 jaar herbou word). Hierdie somer, net soos al die vorige somers in Takayama, besluit Stéphan, met zero opleiding in konstruksie, om ‘n paar verbeteringe aan te bring aan die ‘hut-huis’ wat oorspronklik werklik meer van ‘n krot was. ‘n Sendeling onderwyser wat skoolgee by ‘n Christelike skool in Tokio, sê op ‘n dag, dat ons almal hier in Takayama voorgee dat ons prakties vaardig is, maar dit wil voorkom of voorgee, en foute maak, én om van ervare fakers hulp te vra, wel op die ou end na onverwagte sukses lei (sien die video as bewys).

Elke Dinsdagoggend, in bewende, stomende hitte, kom almal saam om Takayama te versorg – mans, vroue, kinders. Slote word gegrawe, gras gesny, onkruid uitgetrek, hekke geverf, siek bome afgekap. Elke Saterdagoggend ontmoet ons ‘n groep Japannese wat in die omgewing bly en maak ons die strand skoon. Sondae kom ons bymekaar vir ‘n erediens in die kapel. Entrepeneur Annlie maak rysballejtjies en toebroodjies vir ‘n Takayama partytjie en vir kinders en hul ouers op die strand, en maak genoeg geld om ‘n pragtige naaldwerk mandjie te koop. Die seuns begin om ysdrankies met verskillende strope te verkoop asook om allerande klein werkies vir mense te doen teen betaling – hulle keer terug na Kobe met meer geld as hulle ouers.

Amper daagliks is daar allerhande aktiwiteite – van georganiseerde interaksies met plaaslike Japannese vir ‘n kort staptog, ‘n groot strandbraai, ‘n toer van Takayama, tot maaltye saam met ander sendelinge en vriende. Ons kry geleenthede om ons verskillende uitdagings, wat soms verbasend dieselfde is, met mekaar te deel, en ons kan mekaar bemoedig in alledaagse worstelinge, soos die oorweldigende taak van kinders grootmaak. Hierdie interakies word afgerond met ‘n waterballon oorlog met 1800 ballonne, sandkasteel kompetisies, en strand kaskenades waar die kinders op ‘n water trampolien kan spring, en selfs (gratis!) op ‘n jet ski kan ry. En as ‘n Suid-Afrikaner wil ek graag een aktiwteit uitlig. Ons is gevra om ‘n Suid-Afrikaanse wynproe vir die volwassenes te hou, tesame met stokbrood vir die kinders. Hier kry ons toe die geleentheid om twee Suid-Afrikaanse tradisies met groot trots te kombineer – Suid-Afrikaanse wyn en Braai!

My persoonlike behoefte as ek aan vakansie dink is vir selfbeskerming. Dit was ‘n lang jaar van tuisskoling, gasvryheidsbediening, asook kerk en evangelisasie, meestal in ‘n Japannese omgewing met alles in Japannees. My eerste voorkeur en sterk begeerte is vir ‘n vakansie van vroegoggend draf, luilekker stap op die strand, lang gesprekke met Stéphan, en lees lees lees. Maar hierdie vakansie was meer soos iets op opkikkers, van een aktiwiteit na ‘n ander. 

Ek keer terug na my gebedslewe … ek dink God het wel my gebede beantwoord, al was dit op ‘n onverwagse manier. Ironies genoeg kon ek dit eers verwoord nadat ek die volgende gedeeltes oor rus gelees het, júís tydens ons verlof.

——————————————————————————–
“Sabbat is vir rus, retreat is vir refleksie, vakansie is vir rekreasie, en ‘n sabbatical is om hernu te word.” (The Sacred Enneagram deur Christopher L. Heuertz)
Asook:
Joseph Pieper – in Leisure: The Basis for Culture – definieër gemaktyd (leisure) as ‘n ontvanklike, reflekterende ingesteldheid, wat meer is as die geleentheid om te ontspan, en uitdrukking gee aan ons kapasiteit om die hele skepping volledig te geniet.
Laastens …
“Dus is rus nie die afwesigheid van werk of inspanning nie. Dit is die afwesigheid van angs en gejaagdheid.” (Teaching from Rest deur Sarah MacKenzie)

——————————————————————————–

As ek hieroor reflekteer begin ek verstaan dat ek juis rus gaan vind wanneer ek aanvaar dat alles in God se hande is en dat Hy wel in beheer is; in beheer van wat ek ook nou nodig het.

In hierdie era van geraas en spoed en tegnologiese wonders, kan foto’s en video’s nie net ‘n storie vinnig en duidelik vertel nie, maar ook die gehoor fassineer, miskien baie meer as net hierdie woorde hierbo? Tog, somtyds is die storie van mense en hoe God in hulle lewens werk stadiger as wat ons dink. En meer as wat jy dink, is dit nodig om te stop, te luister, te lees, om God te hoor en om te sien waarmee Hy besig is – veral hier in Japan, met min sigbare groei.  

Geniet vandag die kombinasie van woorde en hierdie 2-minuut video snit, om ‘n ander deel van Japan saam met ons te ervaar. (OF KLIEK OP VIDEO HIER ONDER)

Ons waardeer jou omgee en gebede vir ons en vir die werk (en rus) hier.

Carina, namens die Van der Watts in Kobe 



GEBEDSVERSOEKE

Dank asb. die Here vir Sy sorg en leiding in:

  • Ons afgelope verloftyd, vol betekenisvolle ontmoetings. 
  • Ons begin met ’n nuwe kwartaal by KRTS en ook met ons tuisonderrig. Bid asb. vir krag, balans en gesondheid.
  • Ons daaglikse werk – ek wat klasgee by die kweekskool, betrokke is by verskeie gemeentes en leraars, ekstra navorsing doen in Missiologie; Carina se voltydse tuisonderrig van ons 4 kinders met verskeie ander (Japannese) studies en werk  – dit verg baie energie en wysheid.
  • Oop deure (m.b.t. visum aansoek) en voorsiening van finansies ens. vir Tobie en Annalie De Wet wat onlangs beroep is na ‘n gemeente in RCJ Shikoku Ring – https://www.youtube.com/watch?v=IHX5jmOsKes  


Tobie en Annalie De Wet se moontlike koms na Japan in 2023

ENGLISH VERSION OF THIS NEWSLETTER

From Recreation to Rest in God

Live long enough in Japan and absorbing Japan’s culture of reporting and documentation is a given, hence our summer report.

You know the passage in the Bible that states “Ask and it will be given to you”? Well, sometimes we ask and then we feel slightly upset or put-off by exactly how God has given to us. If you have been a regular follower of our newsletters or if you know anything about Japan you would know the recurrent theme of isolation. Combined with a culture that puts a lot of pressure on everyone to conform and for everyone to instantly grasped the unwritten code of conduct, you can imagine that missionaries in Japan often struggle with feelings similar to Elijah under that bush – despondency and desperation.

However, God sees us. He knows us. He hears us. And maybe even more important, HE IS WITH US. So in the last week of July we pack our car and we drive 11 hours to Takayama Beach Company in Sendai in the Tohoku area in northern Japan.  If you are a missionary taking a holiday is always a tricky situation. Not only is it difficult to explain the concept of being away for three weeks to colleagues who only take off one Sunday a year, but also the cost of accommodation is astronomical. 
But 134 years ago the government of Japan gave a piece of land to foreign missionaries with a lease of 999 years. The purpose of this lease was to create a place for missionaries to escape the oppressive summer heat while simultaneously having much needed fellowship with other missionaries. 

The cabin that we have the privilege to take care of, is more than 80 years old, and it seems that it was used as the maid quarters for richer missionaries long time ago.  So this summer, as all the previous Takayama summers before, Stephan, without prior carpentry skills, tried to make some improvements to this originally quite dilapidated cabin. 
A missionary teacher at a Christian school in Tokyo mentioned one day that we all fake our practical skills here in Takayama – and it seems that faking, and making mistakes, and asking for help from more experienced fakers eventually lead to unexpected success (please see photos for proof).

Every Tuesday morning, in sweltering heat, we all come together and work on the ground of Takayama – men, women, children. Ditch digging, weed-whacking, painting gates, pulling weeds, cutting down trees. Every Saturday we meet with locals from the area to do beach cleaning. On Sundays we gather for worship services. Annlie starts an entrepreneurial endeavor making riceballs and sandwiches for a party and for children and their families on the beach, earning enough money to buy a beautiful needlework basket. The boys start a shaved-ice business as well as doing odd jobs for pay, and return to Kobe with more money than their parents. 
Almost daily there are activities, ranging from organized interactions with local Japanese on a hike, a big beach BBQ event, a tour of Takayama facilities, to shared meals with fellow-missionaries and Christians. We share our different but sometimes surprisingly similar challenges on the field, and we encourage each other in every-day struggles such as parenting.  These interactions are rounded-off by water fights with 1800 water balloons, sandcastle competitions, and going to the beach to jump on a water trampoline in the ocean, as well as going on jet skis (for free) . From a South African perspective I would just like to high-light one event. We were asked to host a South African Wine-tasting event for the adults, combined with stick-bread for the kids. So for those from the Western Cape and all fellow South Africans, we combined two proud-South African traditions – South African wine and Braai! (BBQ). 

For me, with my personal need for self-preservation after a long year of homeschooling, ministry in hospitality and church and evangelism, usually in a Japanese environment using only Japanese, my default preference and strong desire would have been a holiday with early morning jogs, lazy walks at the beach, long talks with Stephan, and reading profusely. But this holiday was more like something on steroids – one event after another.
Coming back to my payer life…would it be presumptuous of me to say that God had indeed answered our prayers? 

——————————————————————————
And ironically I could only verbalize (and maybe accept?) these experiences after reading the following passage about rest during our holiday at Takayama this year.
I know that Sabbath is for rest, retreats are for reflection, vacations are for recreation, and sabbatical is for renewal. (The Sacred Enneagram by Christopher L. Heuertz )
And also…
Joseph Pieper defines leisure as a receptive attitude of mind, a contemplative attitude, and it is not only the occasion but also the capacity for steeping oneself in the whole of creation. (Leisure: The Basis for Culture by Joseph Pieper)
Finally…
Rest, then, is not the absence of work or toil. It is the absence of anxiety or frenzy…(Teaching from Rest by Sarah Mackenzie)
——————————————————————————

And in my own reflection I am starting to understand that Rest is when I accept that everything is in God’s hands and that he is control…also of what I really need right now.

In this age of noise and speed and technological advances, pictures and videos can capture the moment more vividly and can captivate the audience maybe much more than these mere words…but sometimes the story of people and how God works in their lives are slower than we think…and more often than not stopping, listening, reading are necessary to hear God and to see Him at work – especially here in Japan, the mission field with few visible results. 

So combined with these words, please experience through this movie clip another part of Japan with us.

We appreciate your care and prayers.

Carina, on behalf of the Van der Watts in Kobe