2024.04.09 Peace and Pacifism article

I recently completed an article titled Proclaiming and Embodying Peace in Pacifist Japan: a Reformed Church Perspective (accepted to be published in the peer-reviewed journal Ecclesial Futures in June 2024). The article can be downloaded here below.

The article focusses on participating in God’s shalom and covers public witness as an integral part of the church’s mission, reflected by the recently released Peace Declaration by the Reformed Church in Japan (RCJ). The importance of the discourse on world peace, pacifism and shalom is self-evident in the light of growing global tensions and a massive change in Japanese policy regarding peace and pacifism.

The research finds itself in the middle of very important international issues, i.e. world peace, global conflict, Christian witness in a world of growing tension. The article highlights the significance of the public witness of the Christian church and a theological foundation for pacifism. Given the fact that the original declaration was written in Japanese, this reflection on the origin and theological foundation of the Peace Declaration gives a readable insight in the theological background of the declaration.

See also the following link to a related article I wrote in this blog (in December 2023).http://www.missiejapan.co.za/algemeen/2023-12-01-vrede-opnuut-bely-en-beliggaam/

2024.04.04 Niihama Nuusbrokkie

Liewe Vriende

Sedert ons laaste kommunikasie (19 Februarie!!), het mooi positiewe dinge hier gebeur:

Alhoewel die nie-Christen dame nog nie weer kerk toe gekom het nie (ons hou wel kontak met haar), het die lidmaat wat haar met haar negatiewe opmerking weggejaag het en klaarblyklik sleg en skaam gevoel het en gesê het dat sy vir eers nie eredienste sal bywoon nie, amper dadelik weer kerk toe gekom (natuurlik na talle reguit en openlike pastorale gesprekke). Ons glo sy en ons almal het ‘n goeie les uit dit geleer. Kan amper sê dat dit nogal nodig was om almal se oë oop te maak vir die primêre rede waarom die kerk hier is! Alhoewel die opmerking van die lidmaat ons op daardie oomblik diep geskok en ontstel en ontmoedig het.


In my prediking en ons gesprekke word die hooftaak van die kerk, van elke gemeente en van elke gelowige voortdurend beklemtoon: volg en gehoorsaam Jesus om die buitenstaanders en verlorenes te soek en te bedien. “Die hooftaak van die Kerk is die evangelisering van die wêreld!” 
Al is RCJ Niihama ‘n piepklein sendingpossie met meestal ouer dames, is dit ook ons en elkeen se hooftaak — nie na binne nie, maar na buite gerig. Ons is almal sendelinge!


In hierdie maand het ons twee Annalie se verjaardag (12 Maart) gevier en op Saterdag 30 Maart ons 50ste Huweliksherdenking. ‘n Groep jonger lidmate van Tokushima gemeente het ‘n tyd voor die geleenthede vir ons al die pad kom haal om in ‘n luukse hotel beide geleenthede saam te vier.
Dit is 50 jaar gelede dat ons huweliks bevestiging in PE-Wes NG kerk niks anders was as ‘n “Uitstuurdiens as sendelinge na Japan.” Wat ‘n genade-voorreg om dit 50 jaar later weer terug in Japan te kan vier.

Die hoogtepunt van die afgelope tyd is definitief die besoek van Elsabé en Johan du Plessis, afgevaardig deur Hoopstad NGK gemeente om ons sendelinge hier op die veld te bemoedig en aan te moedig (sendelinge versorging). Ons het eers ‘n twee-dae retreate in Kobe saam met die Van der Watt-gesin gehad wat deur Elsabe en Johan gelei is.

Daarna is hulle twee saam met ons hier na Niihama waar hulle ons die Saterdag vergesel het met die viering van ons huweliksherdenking, die Sondag die erediens bygewoon en ‘n goeie tyd met die lidmate kon deurbring.

Maandag het ons toe, met Johan en Elsabé hier, weer ‘n spesiale Afrika Dag gereel met ‘n tipiese Afrika-braai en ‘n verskeidenheid Afrikaanse geregte, krummelpap, KWV wyn ens. Ons was altesaam 21 mense waarvan 16 uit die omgewing van buite die kerk was. Dit was regtig ‘n mooi gesellige geleentheid wat hopelik die mense ‘n positiewe ervaring van die kerk en Christene gegee het.

Nogmaals dankie vir elkeen se biddende meelewing met die kerk en werk ook hier in Japan.

Seëngroete

Tobie en Annalie

2024.03.06 SA besoek oppad

By KRTS leer ons nie net oor teologie in klaskamers nie,
maar ook daarbuite deur saam-skoonmaak én saam-sorg vir ons omgewing.  

‘n Laaste paar verdwaalde sneeuvlokkies word die afgelope dae rondgeslinger deur die winde van verandering. Vroeg-oggend hoor ek reeds (‘n paar weke vroeër as gewoonlik) die Japannese nagtegaal sing. Duidelike en helder tekens van die lente wat oppad is in Kobe. Hoe draai die seisoen aan jou kant, terwyl Lydenstyd verdiep?

Deputasie op die horison

Daar’s ‘n ellelange lys van onlangse ontmoetings en gebeure uit ons bediening, maar terugvoer daaroor sal moet oorstaan tot ‘n volgende nuusflits. Dan vertel ek in detail meer. Hierdie keer fokus ek net op ons opkomende deputasie besoek aan Suid-Afrika: 24 Mei tot 7 September. 

Die doel is hoofsaaklik: besoeke / terugvoer aan (soveel as moontlik) ondersteunende gemeentes en individue, strategiese beplanning en visionering saam met Missie Japan leiers, asook broodnodige rus en kuiertyd saam met familie en vriende. Tussen 22 Aug en 2 Sept sluit ‘n groep van ses Japannese besoekers uit die RCJ ook by ons aan vir ‘n diakonale studietoer. Ons besoek word voorafgegaan deur ‘n tyd van studieverlof en preekbeurte, onderskeidelik in Engeland (by OCMS) en Skotland. Meer daaroor ook volgende keer.

Voorlopige besoek skedule

Die besoekpunte / afsprake wat al vasgeknoop is in SA, is soos volg:  

Vr. 24 Mei: Land in Kaapstad

So. 2 Jun: George

Do. 6 Jun: Vanstadensrivier/ Gqeberha

So. 9 Jun: Humansdorp

Di. 11 Jun: Worcester

Wo. 12 Jun: Op die Berg (Ceres)

Do. 13 Jun: Bonnievale 

So. 16 Jun: Stilbaai

So. 23 Jun: Riversdal 

So. 30 Jun: Albertinia

So. 7 Jul: Stellenbosch-Wes

Do. 11 Jul: Graaff-Reinet en Aliwal-Noord

Vr. 12 Jul: Bloemfontein (Pellissier Sending-konferensie)

Sa. 13 Jul: Bloemfontein (Pellissier) en Hoopstad

So. 14 Jul: Hoopstad en Bloemfontein 

So. 21 Jul: Bredasdorp

So. 28 Jul: Swellendam

Di. 30 Jul: Missie Japan AGM (Stilbaai)

Wo. 31 Jul: Missie Japan AGM (Stilbaai)

Do. 1 Aug: Missie Japan AGM (Stilbaai)

So. 4 Aug: Stellenbosch (Moederkerk) en La Rochelle

So. 11 Aug: Groot Brakrivier

So. 18 Aug: Welgemoed

Do. 22 Aug: Heroldsbaai (ontvang groep uit Japan)

Vr. 23 Aug: Heroldsbaai en George

Sat. 24 Aug: Buffeljagsrivier en Swellendam

Son. 25 Aug: Buffeljagsrivier, Swellendam en Stellenbosch (Kruiskerk)

Ma. 26 Aug: Wellington (Kaapkerk Diaconia by AMSS)

Di. 27 Aug: Wellington (Kaapkerk Diaconia by AMSS) 

Wo. 28 Aug: Pretoria Univ. (Konferensie oor Diakonaat)

Do. 29 Aug: Pretoria Univ. (Konferensie) en Drie Riviere

Vr. 30 Aug: Bothaville en Hoopstad

Sa. 31 Aug: Botshabelo Diakonale Projek

So. 1 Sep: Bloemfontein (Berg-en-Dal en Pellissier)

Sa. 7 Sep: Vertrek na Japan (uit Kaapstad)

Ons sien uit om jou iewers by een/meer van die bg. geleenthede te sien! Ons basis is op Stilbaai te danke aan Carina se ouers wat hulle huis vir ons beskikbaar stel. Wat ons wel nog oor kopkrap is vervoer. Kan jy dalk help? (lees verder)

Bid asb. saam met ons vir als wat voorlê (meer gebedsversoeke hieronder).

Vrede en vreugde,
Stéphan, Carina, Annlie, Cornelius, Lodewyk en Stephan


VERVOER PROJEK

Ons gaan ‘n groot motor moet huur in SA om as gesin saam te kan reis.

Daarom neem ons vrymoedigheid om te vra of daar dalk individue / kleingroepe / gemeentes is, wat hierdie uitgawes as spesiale projek wil aanneem voor ons koms.

As jy / julle ‘n bydrae wil maak, kontak my @ jsvdwatt@gmail.com of

Sanet Annandale by die Missie Japan kantoor @ sanet@ngkvs.co.za  

*** Missie Japan bankbesonderhede ***

Rekeningnaam | Missie Japan

Bank | ABSA

Takkode | 632005

Rekeningnommer | 4049690248

Verwysing | Eie Naam & Van + DEPUTASIE


GEBEDSVERSOEKE

  • Vier nuwe studente wat in April deel word van KRTS, en hulle gesinne.
  • Johan en Elsabé du Plessis wat ons einde Maart namens NG Kerk Hoopstad en Missie Japan besoek t.w.v. ons emosioneel-geestelike ondersteuning.
  • Heropbou en ondersteuningswerk in aardbewing rampgebied.
  • Tobie en Annalie de Wet se bediening by RCJ Niihama – vir die Here se leiding en sorg in alles.
  • Ons gesondheid en voorbereiding vir deputasie en ander besoeke.
  • Stéphan se preekbeurte en seminare by RCJ Otokoyama (Kyoto), RCJ Shinkō (Kobe) en RCJ Shiga-Setsuri (Shiga) in die komende weke

2024.01.16 Earthquake Disaster News

‘NOTO HELP’ volunteers getting ready to distribute relief supplies in Ishikawa Prefecture
(Photo Credit: https://www.facebook.com/notohelp)

The RCJ Diaconal Action Comitee (representing the Reformed Church in Japan) on which I serve, keep on supporting and are raising funds for long-term support, in close cooperation our local leaders at RCJ Kanazawa church (as mentioned in my previous newsflash).

Primary relief efforts are ongoing amid snowy weather and includes the distribution of gasoline/kerosene oil cans, water, heaters, clothes, etc. Rev. Hideyuki Urushizaki and his wife regularly visit evacuation centres close to their church with supplies, and are also trying hard to reach the worst hit areas in Wajima.

This relief work is done alongside Japan’s Self-Defence Force initiatives, as well as the newly established Christian (inter-denominational) organisation called ‘NOTO HELP’ (https://www.facebook.com/notohelp ). At its second meeting para-church support groups like Crash Japan, Hunger Zero and other organisations, that have been supporting the affected areas, also attended. With their experience and knowledge, cooperation to set up a coordinated support system was rapidly strengthened. Rev. Urushizaki also fulfills a strategic role (finance secretary) on the steering committee of NOTO HELP (能登ヘルプ).

Please pray with us for these efforts, and for our brothers and sisters on the frontline who make the light and compassion of Christ shine in the aftermath of the recent earthquake. The recovery process is tough and there is a long, challenging road ahead. 

May God’s grace and peace sustain all involved!

Stéphan

Photo Credit: https://www.facebook.com/notohelp


2024.01.06 Ramp-flits


Aardskuddende afskop in 2024

‘Ramspoedige Nuwejaar!’, is nié wat jy wil hoor op die eerste dag van Januarie nie. Nuwejaarsdag is normaalweg ‘n feestelike dag om iets te doen wat jy elke jaar geniet. Vir miljoene mense in Japan is die eerste drie dae van Januarie gewoonlike ‘n sonderlinge kans om saam met familie deur te bring. En om saam spesiale disse te geniet en laaaang verkeersknope rondom winkel- en tempelbesoeke te trotseer. Rituele wat oudergewoonte vir Japannese ‘n voorspelbare ritme tuisbring.  

Maar 2024 het vir duisende mense in die Ishikawa en Niigata provinsies (Noto skiereiland en verder) op ‘n onvoorspelbare, aardskuddende noot begin. Meer rampspoedig as voorspoedig. Traumaties, ontwrig en gevul met verlies. Soektogte vir oorlewendes gaan voort, maar meer as 80 mense is reeds dood en meer as 500 beseer. Duisende huise en ander geboue het inmekaar getuimel en baie paaie is oopgeskeur en omgedolwe, wat reddingswerkers se pogings bemoeilik. Onsself is ongedeerd en ver van die gebied waar die aardbewing se oorsprong was, maar nie onaangeraak nie. Ons is diep bewus van die nood en in solidariteit met dié wat daaronder ly. Herinneringe van soortgelyke rampe (20112016 en 2018) waarby ons betrokke was, is nog vars in ons geheue. 

Daar is twee RCJ gemeentes by wie ons—as deel van die RCJ sinode se diakonale aksie komitee—betrokke is. Deur middel van twee plaaslike leraars in die rampgebied, is ons ore op die grond om te hoor waar ondersteuning benodig word. In die snerpende winterkoue het ds. Hideyuki Urushizaki (RCJ Kanazawa gemeente) byvoorbeeld die afgelope week deurentyd komberse, flitse, water, kos asook ander middele vanuit die gemeente help uitdeel waar nodig. Hy is ook besig om op allerhande maniere die veiligheid en versorging van veral ouer lidmate en andere te probeer verseker, terwyl Japannese weermag personeel en ander reddingswerkers onverpoos help. Sommige ander kerke in die Wajima gebied is ook erg beskadig en heelwat lidmate se huise is vernietig. Ons diakonale komitee is besig om volgende stappe van ondersteuning te ondersoek.   

Dubbele ramp lê ons weerloosheid bloot

Vanjaar se begin het my opnuut laat besef daar is baie tipes rampe in ons lewens. Daar is gebeure waarvoor ons onsself kan probeer gereedmaak en voorberei, deur paraat en weerbaar te probeer wees. Tot ‘n mate. En dan is daar dié rampe wat ons menslike grense totaal oorweldig en ons ongevraagd meesleur.

Een dag ná Maandag se aardbewing was daar ‘n seldsame vliegtuig ramp in Tokio. Alle ondersoeke dui op iemand se nalatigheid. ‘n Kommunikasie gaping tussen Haneda lughawe se terminaal toring en die loods van ‘n klein reddingsvliegtuig het ‘n botsing veroorsaak tussen dié een en ‘n inkomende vliegtuig. Japannese vlugpersoneel (op die inkomende vliegtuig) se kalmte en fokus in die (letterlike) hitte van die oomblik, het ‘n wonderbaarlike noue ontkoming moontlik gemaak. Die haarfyn lyn tussen lewe en dood, vir 379 mense aanboord die brandende vliegtuig, is bepaal deur die foutlose ontruiming. Vyf kuswag reddingswerkers—wat oppad was na die aardbewing rampgebied vir noodlenigingswerk in die kleiner vliegtuig—het ongelukkig nie die dood ontsnap nie. 

Ondersteuning, hoop en gebed

Die nagevolge van hierdie rampe is verreikend en uiteenlopend. Bid asb. saam vir die geteisterdes, veral vir die mees brose slagoffers: bejaardes, gestremde persone, baba’s en geïsoleerdes. Meer as 32000 mense is in tydelike skuilings in Ishikawa provinsie en die ergste winterkoue en sneeu is oppad. Die trauma en skok laat diep wonde, psigies-emosioneel en fisies. Bid ook vir reddingswerkers vir krag en wysheid, en vir Christene se getuienis in woord en daad. 

Ons is in die tyd van Epifanie. Die Lig, wat opnuut onder ons kom woon het die afgelope Kersfees, (ver)skyn helder in die donkerste nag. Selfs die diepste, oënskynlik hopelose verwoesting wat rampe voor ons slinger, kan Christus se Lig nie uitdoof nie. Psalm 46 se woorde weerklink ook in ons gedagtes: God is vir ons ‘n toevlug en ‘n beskerming; Hy was nog altyd bereid om te help in nood. Daarom is ons nie bang nie, al gee die aarde pad, al skuif die berge tot in die dieptes van die see, al druis en skuim die waters van die see, al skud die berge deur sy onstuimigheid.

Mag die Here jou vanjaar omvou met Sy genaderyke teenwoordigheid in alles, tydig en ontydig, rampspoedig en voorspoedig.

Vrede, 

Stéphan, Carina en gesin (ook namens ds. Tobie en Annalie de Wet in Niihama)


2023-12-01 VREDE: opnuut bely en beliggaam

Japan se self-verdedigingsmag se werwings-advertensie
(Foto krediet: https://www.mod.go.jp/gsdf/jieikanbosyu/)

VREDE. ‘n Gesogte woord in vandag se wêreld vol haat en konflik. Jesus het vredemakers as geseënde kinders van God beskryf (Matt. 5), maar deesdae word hulle soms geïgnoreer of gekritiseer as romantiese dromers wat uit voeling is met realiteit.  

Die versugting na vrede: wêreldwyd, verál ook in Japan

Miljoene mense smag na vrede terwyl die skrikwekkende vernietiging van ‘n toenemende aantal outoritêre owerhede wêreldwyd onverpoosd voortsleep. Huidige oorlogsituasies wys vir ons dat diegene wat doelbewus in die pad staan van vreedsame transformasie, dikwels gewelddadige verandering onvermydelik maak. Globale gewapende konflikte—huidiglik ongeveer 110 in totaal—dien as ‘n waarskuwing vir ons, om nie die komplekse stryd tussen goed en kwaad te oorvereenvoudig nie. Ons kan nie sondermeer kant kies en die wêreld verdeel in ‘onderdrukker’ en ‘onderdrukte’, óf ‘koloniseerder’ en ‘gekoloniseerde’ nie. As ons sulke rigiede standpunte inneem, lei dit dikwels tot vreemde gevolgtrekkings, soos tot die idee dat onskuldige burgerlikes wat vermoor word, dit op een of ander manier verdien. Wat glashelder is vandag, is dat die verwonde wêreld waarin ons leef desperaat is vir vrede.

Wanneer ons oor oorlog vanuit die Verre Ooste gesels, is dit belangrik om te onthou dat Japan beide ‘n verslane aggresor en ‘n verwoeste slagoffer in die Tweede Wêreldoorlog (WOII) was. Nietemin is vrede in Japan sedert 1947—kort ná die einde van WOII, met die aanvaarding ‘n nuwe, pasifistiese grondwet—hoog op dié land se agenda. Maar vrede is veel meer as ‘n agendapunt; dis die fondament waarop Japan gebou is ná WOII. ‘Wat het Japan se grondwet met my te doen?’, sou jy kon vra. Gegewe die reikwydte (globale invloed) van Japan se sosio-ekonomiese, politieke en militêre potensiaal, moet jy dalk nie te gou ‘niks’ antwoord nie.

Die afgelope dekades is ‘n meer outoritêre en regs-gesinde regering merkbaar aan die groei in Japan. Soos voor WOII klink nationalistiese stemme helderder op en vind Staat-Shinto weer ‘n vaster plek aan die samelewing se (godsdiens)tafel. Inisiatiewe om die grondwet (artikel 9) te wysig ten einde Japan opnuut weerbaar en oorlogs-magtig te maak, kring uit en word versterk. As die grondwet wysiging inwerking gestel word, kan dit moontlik reusagtige rampspoedige gevolge hê, wat almal op aarde se lewens ingrypend kan raak.

Ons sien ook ‘n beduidende toename in die vlak van sekuriteit-samewerking in Oos-Asië die afgelope tyd. Suid-Korea, VSA en Japan het onlangs hul eerste gesamentlike lugmag oefeninge uitgevoer, wat ‘n kernkrag-magtige B-52 strategiese bomwerper vliegtuig van die VSA ingesluit het. Japan se ministerie van verdediging het die afgelope paar maande ‘n rekordbegroting van ¥7,7 triljoen goedgekeur om die selfverdedigingsmagte (SDF) te herstruktureer en hulle toe te rus met ‘n enorme arsenaal van wapens asook met ‘n nuwe gesamentlike hoofkwartier, wat Japan in staat sal stel om betrokke te raak in langtermyn konflikte in die Indiese/Stille oseaan streek. Die afgelope maande het werwingsadvertensies vir die Japannese SDF landwyd selfs in supermarkte verskyn. Vlakke van waaksaamheid en angstige onsekerheid in die samelewing neem aansienlik toe.

Vredesverklaring: Reformed Church in Japan (RCJ)

In die lig van hierdie realiteite, het die RCJ—amptelike susterskerk van die NG Kerk-familie met wie ons al langer as vyf dekades saam getuieniswerk doen in die Verre Ooste— die afgelope tyd opnuut en dieper oor vrede nagedink. Die uitvloeisel van RCJ se nadenke en studie is ‘n Vredesverklaring wat, in ‘n sekere sin, geïnisieer as ‘n reaksie op die Japannese regering se voorgestelde Grondwet verandering. Die verklaring is by die pas afgelope RCJ sinode in Oktober aanvaar en uitgereik.

Die Vredesverklaring spreek egter nie net profeties tot / lewer kritiek op belangrike besluite wat tydens oorlogtye geneem word nie, maar lei ook die Kerk in haar getuienis buite oorlogstye. Bybels-gebaseerde vrede strek immers veel wyer en dieper as die blote afwesigheid van oorlog. Die vrede wat Christus gee is anders as ons menslike vrede (Joh. 14:27) en is verknoop aan God se geregtigheid en troue liefde (barmhartigheid). Die vraag, ‘Hoe behoort ons nou te lewe om God se shalom te realiseer?’ moet voortdurend beantwoord word. As die liggaam van Christus in Japan, word die RCJ gerig deur Christus-gesentreerde Bybelse teologie, wat ons aanspoor om op dieper geestelike realiteite te fokus sonder om onbetrokke te wees by die onbeskryflike lyding rondom ons.

Hierdie Vredesverklaring kan dien as ‘n gedeelde grondslag vir nadenke oor ‘n komplekse verskeidenheid kwessies, vanuit die perspektief van vrede. Byvoorbeeld, in mense se daaglikse lewens waar strukturele geweld—sigbaar in sosiale onreg, armoede, diskriminasie, menseregteskendings en omgewingsvernietiging—toenemend die reg om in vrede te lewe ondermyn, kan hierdie verklaring die volgende generasie vredemakers help kweek.

Deel van die breër liggaam van Christus se inisiatiewe 

Die RCJ, ‘n klein maar lewenskragtige kerk in ‘n 99% nie-Christelike land, word geroep om ‘n sterk en geloofwaardige getuie van God se vrede en geregtigheid te wees. Die RCJ se Vredesverklaring is ‘n getuienis, in aksie, as deel van die globale Christelike geloofsgemeenskap. Kerke oraloor word byvoorbeeld deur die Wêreldraad van Kerke (WRK) aangemoedig om op hul geloofspad hand-in-hand te loop saam met medemense op ‘n pelgrimstog van geregtigheid en vrede. Om saam met ander pro-aktief te streef om ongeregtighede en geweld te transformeer.

As ‘n konkrete voorbeeld van hierdie pelgrimstog het die WRK ook onlangs ‘n Emerging Peacemakers Forum vir jong leiers geïnisieer. By ‘n internasionale vergadering vir vrede, wat in September 2023 in Berlyn gehou is, het WRK Algemene Sekretaris, Jerry Pillay kragtig aangevoer: ‘Indeed, it takes courage to choose peace as it often implies taking risks, pushing boundaries, and daring to be different, to be disliked, to be criticized and even to be condemned. In today’s complex world, achieving and maintaining peace is perhaps one of the most audacious acts imaginable.’

In ander globale kerkkringe het die World Evangelical Alliance (WEA) ook haar stem gevoeg by die ‘New Agenda for Peace’ wat in Julie 2023 deur die Verenigde Nasies (VN) bekendgestel is. Die WEA streef daarna om aktief deel te neem aan Christus se oproep tot vredemaking en die skepping van samelewings wat gekenmerk word deur ‘positiewe vrede‘. Daarom het die WEA se Vrede en Versoeningsnetwerk by die wêreldwye gesprek aangesluit deur hul bydrae by die VN in te dien. Die RCJ se Vredesverklaring kan tereg beskou word as ‘n relevante, plaaslike uitdrukking van só ‘n begeerte om by te dra tot die breër public good, of in Bybelse terme: tot God se shalom op aarde.

Uitnodiging tot gesprek en aksie

Die Vredesklaring is gemik op ‘n wyer gehoor as net Japan. Daar is verskeie redes waarom dit belangrik is vir diegene buite die RCJ om met die Vredesverklaring se inhoud in gesprek te tree. Eerstens kan so ‘n gesprek alle deelnemers verryk en verruim. Ons Christelike geloof neem vorm aan en groei dieper en wyer oor politieke, kulturele en taalgrense heen. Die Kerk van Jesus Christus is tegelyk universeel en plaaslik van aard. Ons het nodig om gereeld herinner te word aan die groter werklikheid van God se werk regoor die wêreld.

Tweedens moet die tema van vrede opsigself deurentyd blootgestel word aan hernude verkenning en gesprek onder Christene in die algemeen. In oorlogstye behoort ons verlange na vrede sterker te groei. Ander items op ons sosio-politieke agenda kan kwalik nou meer dringend wees. ‘n Veranderende post-Covid-wêreldorde dwing ons om vars aandag te skenk aan die dringende realisering van God drie-enig se vrede en geregtigheid.

Derdens bied die RCJ se Vredesverklaring ‘n unieke perspektief van (gereformeerde) Christene in Japan: die enigste nasie in die wêreld wat die onuitwisbare verwoesting van atoombomme deurleef het. Jou susters en broers in Japan het iets om te deel wat ter harte geneem moet word. Jou insette en deelname kan uiters waardevol wees. Daar is immers, ten spyte van ons radikale verskille, ‘net één liggaam en net één Gees, soos daar net één hoop is waartoe God julle geroep het.’ (Efes. 4:4)

Mag jy in hierdie Advent- en Kersfeestyd die Prins van Vrede opnuut ontmoet en Sy vrede ondervind en deel.

Stéphan



KLIEK HIER OM DIE RCJ VREDESVERKLARING AF TE LAAI



RCJ Sinode in Kobe (19 Oktober 2023), waarby die Vredesverklaring aanvaar is.


Aanbieding in Manila

Dit was ‘n voorreg om verlede week die Asië konferensie van die International Association of Mission Studies (IAMS) by te woon wat in die Filippyne (Manila) gehou is. Ek is baie dankbaar vir Kobe Reformed Theological Seminary (KRTS) wat my deelname geborg het. Die referaat wat ek gelewer het, was getiteld ‘Proclaiming and Embodying Peace in Japan: a Reformed Church Perspective’. Die agtergrond van die aanbieding was die bg. RCJ Vredesverklaring.

Die konferensie was ‘n unieke geleentheid om baie ander deelnemers van regoor die wêreld te ontmoet, veral uit die breër Asië-streek. Ek kon nuwe netwerke vorm in die vakgebied van Missiologie om sodoende beter toegerus te wees vir my onderrigwerk by KRTS. Maar meer nog, dis ‘n voorreg om deel te wees van ‘n groep mense wat vredemakers is in hulle onderskeie kontekste en meewerk aan sosiale transformasie deur Christelike getuienis. Die foto’s en video hieronder vertel meer …





2023.11.09 Suid-Afrika besoek

“Gaan jou hele gesin saam?”, vra die student my nou die dag verbaas toe ek vertel van ons beoogde besoek aan Suid-Afrika in 2024. Vir hom—wat in sy 50’s by KRTS kom studeer het, sonder sy gesin vir ‘n volle 4 jaar—is dit nie ‘n gegewe (soos vir ons Westerlinge) dat ek nie alleen vir ‘n paar maande die groot uittog sal aanpak nie …

Nietemin, ek is bly en dankbaar om te deel dat Missie Japan se leierskap onlangs ons planne goedgekeur het vir ons volgende deputasie na Suid-Afrika, en ja … as gesin!

Ná ‘n vyfde termyn van werk in Japan, is ons planne om 24 Mei tot 7 September 2024 in SA te wees vir terugvoer aan ondersteuners, besoeke, verlof/rus en meer. Ons is opgewonde oor die vooruitsig en tref reeds aktief reëlings vir vele ontmoetings. Ons besoek sal hierdie rondte ook ‘n groep Japannese besoekers uit die RCJ insluit, wat op ‘n diakonale studietoer by ons sal aansluit einde Augustus.

Twee dinge is veral uitdagend i.t.v. logistiek en finansies:

l  Ons gaan ‘n (groot) motor benodig vir die drie en ‘n half maande. 

l  Vlugkostes is hoog en ‘n buitengewone item op Missie Japan se begroting. 

Daarom neem ons vrymoedigheid om te vra of daar dalk individue / kleingroepe / gemeentes is wat hierdie uitgawes as spesiale projek wil aanneem voor ons koms?

Baie dankie dat jy saam met ons sal bid en vertrou vir wat nodig is in 2024. Die Here gaan ons vooruit, daarvan is ons seker en dit gee ons vrede.

Sterkte en seën met dié besige tyd van die jaar!

Stéphan, Carina en gesin

NS: Hieronder is ‘n paar grepies (foto’s) uit ons afgelope maand se bedieninge / interaksies.





As jy / julle kleingroep of gemeente miskien ‘n bydrae wil maak, 
kontak my @ jsvdwatt@gmail.com of 
Sanet Annandale by die Missie Japan kantoor @ sanet@ngkvs.co.za


*** Missie Japan bankbesonderhede ***
Rekeningnaam | Missie Japan
Bank | ABSA
Takkode | 632005
Rekeningnommer | 4049690248
Verwysing | Eie Naam & Van + DEPUTASIE2024






2023-10-19 RCJ Peace Declaration

DECLARATION OF A CHURCH LIVING THE GOSPEL OF PEACE

(Original Japanese version follows here below)


DOWNLOAD ENGLISH AND/OR JAPANESE PDF VERSION HERE


FOREWORD

As we approach the 80th commemoration of the end of the Second World War, our world is now amid new international political tensions. In particular, the political and military tensions in East Asia that have manifested since Russia’s invasion of Ukraine at the beginning of 2022, foreshadow the advent of another ‘age of war’, in which even the use of nuclear weapons is increasingly becoming a reality.

In the context of these circumstances, we, the Reformed Church in Japan, as a church living from the ‘Gospel of Peace’ realised by the Lord Jesus Christ, hereby declare our calling and responsibility for peace in this country and in the world. 

In our founding declaration and in our 30th anniversary ‘Declaration of Faith Concerning Church and State’, we confessed the sins of Japanese Christian churches committed against God and our neighbours during WWII. Such sins include that they did not resist the military-led government’s policy of church unification, and that, except for a handful of witnesses, they did not boldly assert the Biblical truth nor fulfil their prophetic duty of being a watchful guard against the state. In addition, they even indulged in state Shinto rituals that deified the emperor and furthermore refused to identify with their brothers and sisters in (neighbouring) Asian countries, thereby actively cooperating in the aggressive invasions that were waged in the name of holy war.

We, the Reformed Church in Japan, confess that we bear joint responsibility for the sins committed before the eyes of the Lord by the Japanese churches during the war. At the same time, and under the grace of religious freedom granted after the war, we founded our Reformed Church on the Word of God and on a theistic (Christian) world view. We have worked hard for mission and church formation, asserting the autonomy of the Church over the State. However, when we reconsider our history, we acknowledge that we have lacked the strength and zeal to respond to our mission as a church living from the gospel of peace. We admit that we have not truly expressed enough empathy and awareness, especially towards those who have suffered social or ethnic discrimination within and outside the church, and for this we beg for forgiveness before the Lord.

After its defeat, Japan reflected on the war and pledged in its Constitution (Preamble and Article 9) never to wage war again, thereby renouncing war itself. This pacifism and renunciation of war are the starting points of post-war Japan and the origin to which the Japanese people should return again and again. On the other hand—as is clear in cases like the Korean people in Japan and the Okinawa issue—we must not forget that the post-war period was built on the sacrifice of those who were deprived of their basic human rights because they were ousted for being different, to maintain the Japanese state system centered on the emperor.

Today, as the memories of the disastrous war fade, legislation is being developed to make it possible to wage war again without questioning its consistency with the Constitution. Defense spending is being increased and the installation of offensive weapons are being pushed ahead. Moreover, the justice administration is abandoning the state’s violation of the separation of religion/church and politics/state, while the movement to restore the power of state Shinto and to revise the constitution has not abated. Furthermore, it is impossible to overlook the fact that the power of ‘structural violence’ is continually expanding in the actual lives of the people living in this country. This power devalues the weak in favour of economic efficiency, including poverty, discrimination, human rights violations, and environmental destruction, which undermines the right to live in peace.

Amid these realities we pledge our commitment to the realisation of Christ’s peace, as we pray for the Lord’s mercy and sense that now is the time to respond to his words, “Blessed are the peacemakers, for they will be called children of God” (Mat 5:9), and as we clarify our responsibility to the Church today and to the future Church: not to repeat past mistakes.

1. THE PEACE OF GOD AND THE PEACE OF THIS WORLD

‘All this is from God, who reconciled us to himself through Christ and gave us the ministry of reconciliation’ (2 Cor 5:18).

‘Peace’ (shalom), as the Bible describes it, means not only the absence of war or strife, but above all freedom and happiness in a spiritual relationship with God, physical wellbeing, and material contentment, as well as harmony and joy in human relationships. Peace is nothing less than the ‘very good’ world given to us by God the Creator (Gen 1:31). However, us humans, because of our own desires and self-centredness, have destroyed and corrupted this peace, bringing about a world full of violence and chaos that is hostile to God and indifferent to our neighbours. Nevertheless, the God of peace loves humanity and sent his Son to restore true peace to this world. Jesus Christ, Son of God, not only healed those who were vulnerable and sick, nor only satisfied the hungry and gave joy to their hearts, but he also broke down the dividing wall of hostility by his suffering and death on the cross, thereby establishing eternal peace.

The Lord Jesus Christ himself is our peace (Eph 2:14). The Church of Christ is therefore a community that worships God in unity and joy in the Holy Spirit of the Lord, that respects all people, that embodies the peace of Christ towards its neighbour, and that lives in the ‘Gospel of Peace’, which brings about true reconciliation and blessing in this world. The peace of God the Father, Son and Holy Spirit has already been realised in Christ but is not yet complete. Until the end of the world, hatred, and conflict—rooted in human sin—will never cease. Yet, as those who live from the peace of Christ, which this world can neither give nor guarantee, we continue to preach the gospel of reconciliation, pray for peace, and participate in every work that brings true peace to the world.

2. WAR, PEACE AND THE STATE

The peace of God and the peace of this world cannot be equated, but neither can they be separated. This is because the world belongs to God. The human world, which is full of sin and misery, overflows with violence. In particular wars, conflicts and terrorism, which involve large numbers of people, have killed countless people in every age, and the trauma of those caught up in it never fades away. No war in this world can absolve us of guilt before God.

What God is ultimately trying to teach us through the biblical accounts of war in the ancient world is the truth that ‘all who draw the sword will die by the sword‘ (Mt 26:52), so that his people will trust in him as their Lord rather than in their own military power. So-called ‘just wars’ or ‘lawful wars’ in Christian history were also originally condoned as a last resort to deter war and maintain justice and peace, let alone the claim of ‘holy wars’ to actively promote war in the name of God, which is a fundamental error. Therefore, the Lord’s Church should not justify war as a means of settling disputes, much less affirm contemporary wars that use weapons of mass destruction.

We call for the defense of all human life—created in the image of God—to be the path to peace, without being deceived by national politicians and the mass media, who create enemies and try to replace peace issues with military security issues. Therefore, we actively cooperate in all non-military work to avert war and create peace among nations, and more particularly, as the Church in the only country to have experienced the devastation caused by nuclear weapons, we demand the abolition of all weapons of mass destruction, including nuclear weapons.

Peace in this world is indeed temporary. Nevertheless, we pray that national administrators will rightly exercise the authority entrusted to them by Christ for the realisation of peace and justice in the world. However, when they absolutise their own power and abuse their authority from Christ, thereby threatening the lives and human rights of people, we stand firm and protest by declaring the will of the Lord. Moreover, prompted by the Holy Spirit, we will resist state coercion to obey God rather than humans, and in the case of forced conscription, we stand in solidarity with those who refuse military service as a matter of conscience.

3. PEACE, JUSTICE AND DEEDS OF LOVE

‘I will listen to what God the Lord says; he promises peace to his people, his faithful servants—but let them not turn to folly … Love and faithfulness meet together; righteousness and peace kiss each other. Faithfulness springs forth from the earth, and righteousness looks down from heaven.’ (Ps 85:8, 10-11).

God’s peace, justice, and faithful love (mercy) cannot be separated. The Commandments of the God who delivered Israel from hardship and oppression, demands that His people live in justice and mercy. Just as the Old Testament prophets harshly criticised societies that lacked justice and mercy as societies without peace, so the Church, living the gospel of peace, cannot remain indifferent to the injustices that human societies generate. For it is the Lord’s will that ‘justice roll on like a river, righteousness like a never-failing stream!’ (Amos 5:24).

The God of justice is above all a God of love who has compassion on those who fall victim to unjust societies. The loving deeds (diakonia) of Jesus Christ, who bore the woes of human sin, indeed concretely manifest God’s peace in this world. For true peace is created not by forceful domination, but by justice, fairness, and neighbourly love. Loved by Christ, we choose to remain close to the victims of discrimination, violence and injustice that fill the world, and to be neighbours to those who are distressed and terrified. We also actively search for ways to make peace through forgiving love, humbly remembering that we are sinners ourselves, even if we hold perpetrators accountable. For the Church that upholds the Cross of Christ can no longer live in hostility and hatred.

We are entrusted with the responsibility to seek peace and justice in God’s created world and to govern it well (stewardship). Therefore, we also remain concerned with peace and justice with respect to the environment, including ecological destruction and nuclear power plant issues that threaten the lives of all human beings, as we strive for the preservation and restoration of creation.

4. COLLABORATION AND SOLIDARITY FOR PEACE

‘If it is possible, as far as it depends on you, live at peace with everyone.’ (Rom 12:18).

‘All your children will be taught by the Lord, and great will be their peace.’ (Isa 54:13).

Loving fellowship in the Lord Jesus Christ is the foundation of God’s peace. We cooperate and stand in solidarity with all Christians, across ethnic and national borders and beyond denominations, to establish peace. For the unity of God’s children in Christ is the most vivid proof of God’s peace in the world. Creating peace in a world of sin, filled with all kinds of contradictions, requires patience, wisdom and faith discernment based on the Bible. We work together for the realisation of peace and justice in the world, holding fast to our convictions, while at the same time respecting all people across all differences of thought, creed, religion, ethnicity, race and gender / sexual orientation. We humbly engage in dialogue and work together through the ministries and relationships given to everyone. For it is the will of the Lord that we live in peace with all people.

Peace in this world will be lost if it is not continually generated. Hence, peace education for the next generation, who will learn from the mistakes of the past and shape the future, is an important responsibility and task of the Church. We rejoice in God’s peace with the next generation of young people and raise up peacemakers through concrete projects of mutual learning, speaking and labouring in church, family and society.

5. ULTIMATE HOPE AND PRAYER FOR PEACE

“I have told you these things, so that in me you may have peace. In this world you will have trouble. But take heart! I have overcome the world.” (John 16:33).

At the end of time, God will bring perfect peace to this world. Until that day, we must still contend with the reality of sin, in ourselves and in the world. But our Lord has already accomplished the victory. First and foremost, we build the peace of Christ in our own hearts, we overcome hatred and despair by the power of rejoicing in this peace, and we continue to seek peaceful ways without ever giving up.

We stand armed with the armour of God against the evil spiritual powers of this world, and as we await the coming of the Lord of Peace, we lift our hearts high in prayer:

O God the Father of our Lord Jesus Christ, Prince of Peace, 

In a world of hatred and conflict, help us to live by the way of peace that you have given us through your Son. 

Cleanse us of our sins and use us as instruments of your peace. 

Let us not end up with peace in words only but grant us, by the Holy Spirit, the wisdom and power we need to bring about peace. 

May the rulers who have been assigned by you be given the courage to ‘beat their swords into plowshares and their spears into pruning hooks’ and may they work for peace. 

Above all, may the Lord Himself speedily bring about the coming of his kingdom of love, justice and peace. 

We pray this in the name of the Lord Jesus Christ. Amen.

19 October 2023 

Officially adopted at the 78th Regular Assembly of the Reformed Church in Japan

(All Bible quotes are from the New International Version)



序文

第二次世界大戦終結から80年を迎えようとしている現在、わたしたちの世界は新たなる国際政治の緊張関係の中に置かれています。とりわけ、2022年初頭のロシアによるウクライナ侵攻に始まり、その後顕在化してきた東アジアにおける政治的軍事的緊張は、今や再び「戦争の時代」が到来しつつあることを予感させ、核兵器の使用さえ現実のものとなりつつあります。

このような時代状況の中で、わたしたち日本キリスト改革派教会は、主イエス・キリストによって実現された「平和の福音」に生きる教会として、この国と世界の平和に対するわたしたちの使命と責任をここに宣言します。

わたしたちは、創立宣言と30周年記念「教会と国家にかんする信仰の宣言」において、第二次世界大戦期の日本のキリスト教会が神と隣人に対して犯した罪を告白しました。それは、軍部主導の政府による教会合同政策に抗うことなく、ごく少数の証し人たちを除いて、御言葉の真理を大胆に主張することも国家に対する見張りの務めを果たすこともできなかったこと、天皇を現人神あらひとがみとする国家神道儀礼に迎合したこと、さらにはアジア諸国の兄弟姉妹たちに寄り添おうとせず、聖戦の名のもとに行われた侵略戦争に積極的に協力してしまったことです。

わたしたち日本キリスト改革派教会は、戦時下の日本の教会が主の御前に犯した罪に共同の責任を負うことを告白するとともに、戦後与えられた信教の自由の恵みのもとで、神の言葉と有神的人生観・世界観に基づく改革派教会を創立し、国家に対する教会の自律性を主張して、宣教と教会形成に励んでまいりました。しかし、その歩みを見つめ直すとき、そこには平和の福音に生きる教会としての使命に応える力も熱心さも乏しく、特に教会内外において社会的・民族的な差別を受けている人々に対する共感や認識も真に不十分であったことを認め、主の御前に赦しを乞うものです。

敗戦後、日本は戦争の反省に立ち、日本国憲法(前文と第9条)において二度と戦争をしないことを誓い、戦争そのものを放棄しました。その平和主義と戦争放棄の理念は、戦後日本の出発点であり、日本国民が何度も立ち戻るべき原点です。他方で、在日コリアンや沖縄問題などに見られるとおり、異質なものを排除し、天皇制を中心とした日本の国家体制を維持するために、基本的人権を奪われてきた人々の犠牲の上に戦後が築かれてきたことも忘れてはなりません。

今日、あの悲惨な戦争の記憶の風化とともに、憲法との整合性を問うことなしに、再び戦争遂行を可能とするための法整備や防衛費の増強・攻撃兵器の導入などが推し進められ、国による政教分離違反行為を司法もまた放置する中で、国家神道勢力復権や憲法改正の動きも収まることがありません。さらに、この国に住む人々の暮らしの現場では、平和に生きる権利を損なう貧困・差別・人権侵害・環境破壊など、経済効率を優先して弱者を切り捨てる「構造的暴力」の力がますます拡大している事実を見過ごすこともできません。

このような現実のただ中で、わたしたちは、主の憐れみを祈りつつ、今こそ「平和を実現する人々は、幸いである、その人たちは神の子と呼ばれる」(マタイ5:9)との主の御言葉に応え、過去の過ちを繰り返さないために今日と将来の教会への責任を明らかにして、この世界におけるキリストの平和の実現に献身することを誓います。

  • 神の平和と世界の平和

「神は、キリストを通してわたしたちを御自分と和解させ、また、和解のために奉仕する任務をわたしたちにお授けになりました」(二コリ5:18

聖書が示す「平和」(シャローム)は、戦争や争いのない状態のみならず、何よりも神との霊的な関係における自由と幸福、肉体的健康や物質的充足、人間関係における調和や喜びをも意味します。それは、創り主なる神によって与えられた「極めて良い」世界に他なりません(創1:31)。

しかし、人間は自らの欲望と自己中心性のゆえに、この平和を破壊して堕落し、神と敵対し、神と隣人とを軽んじる暴力と混乱に満ちた世界をもたらしました。それにもかかわらず、平和の神は人間を愛し、この世に真の平和を回復するために御子をお遣わしになりました。御子イエス・キリストは、弱さの中にいる人々の病を癒し、空腹を満たして、その心に喜びを与えられただけでなく、十字架の苦しみと死によって敵意という隔ての壁を打ち破り、永遠の平和を樹立されました。

主イエス・キリストこそ、わたしたちの平和です(エフェ2:14)。それゆえキリストの教会は、主の聖霊による一致と喜びのうちに神を礼拝し、すべての人を尊び、隣人との間にキリストの平和を具現して、この世界に真の和解と祝福をもたらす「平和の福音」に生きる共同体です。

父・子・聖霊なる神の平和は、キリストにおいてすでに実現しつつも、未だ完成には至っていません。世の終わりに至るまで、人間の罪に基づく憎しみと争いは絶えることがありません。それにもかかわらず、わたしたちは、この世界が与えることも保障することもできないキリストの平和に生きる者として、和解の福音を伝え続け、平和のために祈り、この世に真の平和をもたらすあらゆる働きに参与します。

  • 戦争と平和と国家

「主は国々の争いを裁き、多くの民を戒められる。

槍を打ち直して鎌とする

国は国に向かって剣を上げず 

もはや戦うことを学ばない」(イザ2:4

神の平和とこの世の平和を同一視することはできませんが、両者を切り離すこともできません。この世界は、神のものだからです。

罪と悲惨の絶えない人間世界には暴力が満ちています。とりわけ、多くの国民を巻き込む戦争や紛争やテロリズムなどによって、いつの時代にも数知れない人々が犠牲となり、それに巻き込まれた人々の心の傷も消え去ることがありません。この世においては、いかなる戦争も、神の前に罪を免れることはできないのです。

聖書における古代世界の戦争記述を通して、神が究極的に教えようとしておられることは、「剣を取る者は皆、剣で滅びる」(マタ26:52)という真理であり、御自分の民が武力ではなく主に信頼するようになることです。キリスト教の歴史におけるいわゆる「正しい戦争」または「合法的戦争」も、本来、戦争を抑止し正義と平和を維持するための最終手段として容認されたものであり、ましてや神の名の下に戦争を積極的に推進させる「聖なる戦争」の主張は根本的な誤りです。それゆえ、主の教会は、戦争を紛争の解決手段として正当化すべきではなく、まして大量殺戮兵器を用いる現代の戦争を肯定することはできません。

わたしたちは、敵をつくり出し平和問題を軍事的安全保障の問題に置き換えようとする国家的為政者やマスメディアに欺かれることなく、神のかたちに創造されたすべての人間の命を守ることこそが平和の道であると訴えます。それゆえ、戦争を回避して国々の間に平和をつくり出すあらゆる非軍事的な働きには積極的に協力し、とりわけ、核兵器による惨禍を経験した唯一の被爆国にある教会として、核兵器を含むあらゆる大量殺戮兵器の廃絶を訴えます。

この世における平和は、確かに暫定的なものです。それにもかかわらず、わたしたちは、国家的為政者が、世界の平和と正義の実現のためにキリストから委ねられている権能を正しく行使できるようにと祈ります。しかし、彼らが自己の権力を絶対化し、キリストからの権能を濫用し、それによって人々の命と人権が脅かされる時には、毅然として主の御心を宣言して抗議します。さらに、聖霊が促す時には、人に従うよりは神に従うために国家的強制に抵抗し、徴兵制が実施されるような場合には、良心のゆえに兵役を拒否する人々と連帯します。

  • 平和と正義と愛の業

「主は平和を宣言されます 

御自分の民に、主の慈しみに生きる人々に

彼らが愚かなふるまいに戻らないように…。

慈しみとまことは出会い 

正義と平和は口づけ

まことは地から萌えいで

神の平和と正義と慈しみは、切り離すことができません。イスラエルを苦難と抑圧から解放された神の律法は、ご自分の民が正義と慈しみに生きることを求めます。旧約預言者たちが、正義と慈しみの欠如した社会を平和なき社会として厳しく批判したように、平和の福音に生きる教会もまた人間社会が生み出す不正義に無関心ではいられません。「正義を洪水のように 恵みの業を大河のように 尽きることなく流れさせ」るのが、主の御心だからです(アモ5:24)。

正義の神は、何よりそのような社会の犠牲になっている人々を憐れむ愛の神でもあります。人間の罪の悲惨を担われたイエス・キリストにある愛の業(ディアコニア)こそ、この世における神の平和の具体的な現れです。真の平和は力による支配ではなく、正義と公正と隣人愛によってこそつくり出されるからです。キリストに愛されたわたしたちは、この世に満ちる差別・暴力・不正の犠牲者に寄り添い、不安と恐れの中にいる人々の隣人となることを選び取ります。また、加害者の責任を問いつつも自ら罪人であることを忘れずにへりくだり、赦しの愛によって平和をつくる道を模索します。キリストの十字架を掲げる教会は、もはや敵意と憎悪に生きることができないからです。

わたしたちにはまた、神の被造世界における平和と正義を希求し、これをよく治める責任(スチュワードシップ)が委ねられています。それゆえ、すべての人間の命を脅かす生態系の破壊や原子力発電所問題など、環境を巡る平和と正義にも関心を持ち続け、被造物の保全と回復のために努力します。

  • 平和のための協働と連帯

「できれば、せめてあなたがたは、すべての人と平和に暮らしなさい」(ロマ12:18

「あなたの子らは皆、主について教えを受け、あなたの子らには平和が豊かにある」

 (イザ54:13

主イエス・キリストにある愛の交わりが、神の平和のいしずえです。わたしたちは平和をつくり出すために、民族や国境を超え、教派を超えて、すべてのキリスト者と協働し連帯します。キリストにある神の子らの一致こそ、この世における最も鮮やかな神の平和の証だからです。

様々な矛盾に満ちた罪の世界に平和をつくり出すためには、忍耐と知恵、聖書に基づく信仰的洞察が必要です。わたしたちは、この世における平和と正義の実現のために、自らの確信を堅く保つと同時に、思想・信条・宗教・民族・人種・性など、あらゆる違いを越えてすべての人を尊び、謙遜に対話を重ね、個々人に与えられた務めと関係を通して共に働きます。すべての人と共に平和に生きることが、主の御心だからです。

この世における平和はまた、絶えずつくり続けなければ失われます。それゆえ、過去の過ちから学んで未来を切り拓く次世代への平和教育は、教会の重要な責任と課題です。わたしたちは、次世代の若者たちと共に神の平和を喜び、教会と家庭と社会において共に学び・語り・労する具体的プログラムを通して、平和を実現する人々を育てます。

  • 終末における平和の希望と祈り

「これらのことを話したのは、あなたがたがわたしによって平和を得るためである。あなたがたには世で苦難がある。しかし、勇気を出しなさい。わたしは既に世に勝っている」(ヨハネ16:33

終末において、神は完全な平和をこの世界にもたらされます。その日に至るまで、わたしたちはなお自分自身とこの世界の罪の現実との戦いを避けることができません。

しかし、わたしたちの主はすでに勝利しておられます。わたしたちは、何よりもまず、自らの心の中にキリストの平和を築き、この平和を喜ぶ力によって憎しみや失望に打ち勝ち、決して諦めることなく平和の道を模索し続けます。

この世の悪しき霊との戦いに神の武具を身に着けて立ち向かい、平和の主の到来を待ち望みつつ、心を高く上げて祈ります。

平和の君である主イエス・キリストの父なる神よ、

憎しみと争いの絶えない世にあって、

あなたが御子によってもたらしてくださった平和の道を、

わたしたちが生きて行くことができるように助けてください。

わたしたちの罪をきよめ、あなたの平和の道具としてお用いください。

言葉だけの平和に終わることのないように、

平和を実現するために必要な知恵と力を、聖霊によってお与えください。

あなたによって立てられた為政者たちが、

「剣を打ち直して鋤とし 槍を打ち直して鎌とする」勇気を与えられ、

平和のために働くことができますように。

何よりも主ご自身が愛と正義と平和の御国を

速やかに来たらせてくださいますように。

主イエス・キリストの御名によって祈ります。アーメン。

主の二〇二三年一〇月一九日 日本キリスト改革派教会第七十八回定期大会

http://www.rcj-net.org

2023.10.08 RSG Onderhoud

Groete uit Kobe, waar die herfs kleurvol en koel deurbreek. 

Net ‘n kort nota om te noem: eerskomende Sondag 8 Oktober op RSG (100-104 FM of www.rsg.co.za) se radioprogram ‘Binnekamer’ net 07h10-08h00, word ‘n kort onderhoud uitgesaai oor ons werk, as deel van Missie Japan. Kliek hieronder om na die onderhoud te luister.
 
Maandag (9 Okt) is ek en Carina verantwoordelik om ‘n (Suid-Afrikaanse) braaigereed te hê vir 50 mense (hoofsaaklik tieners). Ds. Tobie en Annalie de Wet ontvang en bedien ‘n groep werkende jongmense in Niihama op dieselfde (vakansie)dag. Ons is geseēnd met baie geleenthede vir betekenisvolle interaksies.

Baie dankie vir elkeen wat saam bid en ondersteun in hierdie dae! Ons vra veral ook vir jou gebede vir ‘n belangrike Missie Japan bestuursvergadering (11 Okt), vir die opkomende sinode van die Reformed Church in Japan in Kobe (17-19 Okt), asook verskeie preke en seminare later die maand in Kobe en Tokushima.

Vrede en Vreugde, 
Stéphan, Carina en kinders



2023.09.20 Opwindende (ワクワク) Somer

Carina in gesprek naby Takayama (sendeling-oord in Sendai omgewing)

“Wanneer is die beste tyd om Japan te besoek?”, vra jy dalk. Beslis nie in die somer nie! Japannese somers is soos ’n wet sauna – vir 24 uur wurg jy met ’n sopnat kombers om jou. In die middel van die somer is jou energie en jou emosies in flarde. En wat ookal oorbly van jou word deur sonbesies se konstante skreeuery deurboor.

Gelukkig het meeste huise wel lugverkoelers. Wel, behalwe vir Noord-Japan, waarheen mense in die verlede probeer ontsnap het, omdat dit gewoonlik daar koeler behoort te wees. Maar hierdie jaar, in ’n vreemde wenteling, was die noorde van Japan warmer as Kobe. En die noorde van Japan is presies waar ons onsself bevind het vir ons jaarlikse verlof – in ’n hut sonder ’n plafon, insulasie, of lugverkoeling. Swetend, en ek is jammer om te erken, maar vol klagtes. Ons was uiters suksesvol in beide die sweet en die klaery.

Maar dink gou vir ’n oomblik hoe die hemele die wonders van God verkondig. Ek wil graag vir julle vertel hoe hierdie warm somer vertel het van ’n God wat aktief en vol genade besig is hier in ons midde.

As jy al ooit gesukkel het met slapeloosheid, weet jy baie goed dat in die middel van die nag elke liewe gedagte na hopeloosheid en wanhoop lei. Net so is dit in die middel van die somer. Maar soos die donker nag plek maak vir ’n ligter skynsel, selfs nog lank voor sonsopkoms, so kom hoop ook terug. En dit is presies hoe dit is in September.

Dit is ook so hier by ons, aan die begin van September 2023 in Kobe, Japan.

Ons is nie in die middel van donkerte en wanhoop nie – dit is reeds deurleef deur Jesus in sy donkerste uur aan die kruis. Selfs al is ons moeg, of twyfelend, of bekommerd oor ons werk hier of ons kinders of ons ouers, is die lig van hoop, wat soms baie dof is, tog sigbaar. Soek net daarvoor.

Ek vind dit hier vandag, op ’n September middag waarin herfs amper hoorbaar raak …

Ons Waku Waku (‘opwindende’) Somerweek het met ’n tifoon begin en met ’n donderstorm ge-eindig. Ten spyte hiervan het daar soveel mense vir die eerste keer opgedaag. In besige Japan waar kerke soms net ge-assosieer word met ’n fancy Westerse troue, is dit opsigself ’n wonderwerk. Maar die grootste seën vir my is wanneer ’n hele familie opdaag met wie ons al ’n lang pad in Japan stap. As enige iemand probeer om bekeerlinge in Japan te tel, is algebra totaal en al onnodig (m.a.w. mense kom nie hier in groot getalle tot bekering nie). Maar indien jy die Heilige Gees se werk probeer peil – soms deur baie lang en geduldige verhoudings; en somtyds deur ‘n skynbare toevalligheid – sal Japan jou ’n hoofpyn gee. 

Ons sien God se hoop in ons broers en susters in Christus hier in Japan. In Japanese predikante wat in Boedhistiese/Shintoïstiese huise groot geword het, maar wat nou ’n beter verstaan as ons het van (Gereformeerde) teologie. Predikante wat baie hard werk in klein gemeentetjies met baie beperkte hulpbronne. Ons is ook dankbaar vir Jovald en Cora, ’n paartjie wat elke Sondag al die pad van Himeji vir amper ’n uur reis na ons kerk om saam deel te neem aan getuienis geleenthede, asook om die gemeente aktief te ondersteun en te bemoedig.

Intussen is my ouerwordende ouers in Niihama (Shikoku) aan die werk. Baie mense het baie getwyfel oor hulle koms na Japan. Hierdie is hulle eie storie om te vertel, maar net deur maaltye voor te berei vir Sondae, om families te nooi, en deur te preek, kan ek duidelik sien dat die klein kerkie diep bemoedig word. En ook hoe familielede van die lidmate bereid is om nou uit eie wil kerk toe te kom.

“Hoeveel mense het julle die jaar na Jesus gelei? of “Vertel ons meer oor evangelisasie in Japan,” is vrae wat gereeld van die buiteland kom. Hierdie vrae is natuurlik relevant aangesien dit ook binne Japan gevra word.

Stéphan het pas ’n twee-dag kamp vir ’n groep Japanese jong Christene (universiteit studente) gelei. Hulle het hom gevra om oor evangelisasie te praat. Gedurende ons somervakansie het ek en Stéphan breedvoerig oor evangelisasie en/in Japan gesels. Dis immers hoekom ons hier in Japan is, nie waar nie? Na deeglike voorbereiding en gesels is hierdie (deel van) die basiese boodskap wat Stéphan gedeel het:

Eerstens, jy wat die Goeie Nuus wil deel, soek eers na God met jou hele hart. Groei in jou verhouding met hom te midde van al die moeilike uitdagings van besig-wees en al die verskillende dinge wat jou aandag aflei. Laat God in die eerste plek toe om jou eie hart te ‘evangeliseer’ sodat jy saam met Paulus met integriteit kan verklaar, “Vir my is om te lewe Christus, en om te sterwe wins. Die enigste rede hoekom ek lewe kies is omdat ek ’n boodskap van hoop met jou wil deel, deur my hele lewe.” (Natuurlik het nie een van ons hierdie doelwit al bereik nie. Dit bly ’n daaglikse oorgawe en groeiproses in ons geloofslewe).

Maar dit is ook die liefde van Christus wat jou behoort te dring. Die doel is nie om mense te bekeer nie. Die uiteindelike doel is om die wat verlore is sonder God, lief te hê. Dissipelskap is ’n geduldige verhouding van liefde en ’n diep en intieme vertroue dat die Heilige Gees wel deure sal oopmaak. Dit is ’n lewe van aanhoudende gebed – in die eerste plek vir ’n verandering van jou eie hart; en dan dat die Heilige Gees jou sal lei in elke woord en in elke interaksie. Dit is regtig net God wat iemand se hart kan verander.

Japan was nog nooit ’n maklike land om in te leef nie. Soveel dinge voel vir my totaal en al onmoontlik. Maar presies daar werk God in ons lewens. “Wees stil en weet, ek is God.” Die Afrikaanse vertaling fokus op geduld. Om te wag. Om God in alles te erken. ’n Direkte vertaling van die Japannese Bybel voeg nog meer betekenis toe tot die baie bekende woorde: 力を捨て、知れ。私は神。Letterlik vertaal: “Gooi jou krag weg. Besef/Weet dat ek God is.” (uit Psalm 46)

God werk hier ten spyte van ons desperate pogings om in ons eie krag te probeer werk. Bid asseblief vir ons persoonlike verhoudings met God – ons wil al hoe meer groei in liefde sodat God se liefde ons dan ook meer sal dring na ander. Ons wil in wysheid en vertroue groei sodat ons met kalmte en rustigheid in ons eie huise en omgewing kan werk – soos wat ons uitstap in geloof, so wil ons ook terselftertyd wag in Hom. Terwyl ons altyd vasklou in die hoop wat daar in Christus is.

Baie dankie vir jou ondersteuning en omgee.

Carina (ook namens Stéphan en gesin)




When should you visit Japan, you ask? I strongly suggest not during summer.

Japanese summers are like a sauna – 24 hours of being wrapped in a stifling, soaked blanket. In the middle of summer your energy and your emotions are in shreds. And what is left is pierced by cicadas’ constant screeching. Fortunately, most houses have air conditioners. Well, except for the north of Japan to which people traditionally escaped. But this year, in a strange twist of events, the north of Japan was at times hotter than Kobe. And that was exactly where we spent our annual holiday – a cabin without ceiling, insulation or air conditioning. Sweating, and sorry to say, complaining. We did both fairly well.

But do you recall how the heavens declare the glory of God. Let me tell you how this hot summer is talking about a God who is actively and mercifully at work, right here.

As those who ever suffered from insomnia can testify, in the middle of the night every single thought leads to hopelessness and despair. So it is in the middle of summer. But as the black night gives way to a blue hue, even when the sun is still far from rising, some hope returns. This is what it is like in September.

And so it is for us here at the beginning of September 2023, in Kobe, Japan.

We are not in the middle of darkness or despair – that has already happened through Jesus’ darkest hour on the cross. Even though we might be tired, or doubting, or worrying about our ministry or our children or our parents, the (sometimes dim) light of hope is discernible. Look for it.

Here is where I see it today on a September afternoon, on which autumn is almost audible …

Our Waku Waku (ワクワク = exciting)summer week started with a typhoon and ended with an unprecedented thunderstorm. Even so, we were so surprised at people showing up for the first time, which in busy Japan where churches are generally associated with fashionable western weddings, is a miracle. But the greatest blessing is when a whole family shows up with whom we have come a long way.  If anybody is counting the number of conversions in Japan it’s pretty elementary – no algebra needed (i.e. people don’t convert to Christianity here in droves). But if you try to calculate how the Holy Spirit works, sometimes through long and patient relationships, and sometimes through a seemingly chance event, Japan is where you will be mystified.

We see God’s hope in our brothers and sisters in Christ here in Japan. Japanese pastors who grew up in Buddhist/Shinto homes, but who now have a better knowledge and grasp than us of (reformed) theology. Who work tirelessly in their small congregations with limited resources. We are also so thankful for Jovald and Cora, a couple travelling every Sunday from Himeji for almost an hour to worship with us, to be part of Christian witness in the community, and who is actively encouraging and supporting Kita Kobe congregation.

In the meantime, my aging parents are working in Niihama (Shikoku). Many people questioned the feasibility of this project. This is their story to tell, but just by preparing meals on Sundays and inviting families, and of course preaching, I see how church members are encouraged. How relatives of these faithful are willing to come to church for the first time. “How many people have come to Christ this year through your work in Japan?” or “Tell us about evangelism in Japan,” people from outside of Japan are asking. This seems to be a very relevant question since this is what people inside Japan are also asking.

Stéphan just finished leading a group of Japanese young Christians (university students) during a two day camp. They asked him to talk about evangelism in Japan. During our summer holiday Stéphan and I talk about evangelism in Japan extensively. After all this is why we are here in Japan, isn’t it? After reading and talking intensely about this topic, Stéphan basically shared the following message:

First, you who want to share the Gospel, seek God with all your heart. Grow in your relationship amidst the intense challenges of constant busyness and distractions. Allow God to ‘evangelize’ your own heart so that you can say with Paul, “For me to live is Christ and to die is gain and the only reason why I choose to live is to share the gospel with you – through my whole life.” (Of course not one of us has arrived at this – it stays a daily surrendering to God.)

But it is always the love of Christ that should compel us. The end is not converting souls. The end is loving somebody who is lost without God. Discipling is a patient relationship of love and a deep, intimate reliance on the Holy Spirit to open doors. A life of constant prayer, in the first place for you to get closer to God and then for the Holy Spirit to lead you. Because it is only God who can transform a person’s heart.

Japan has never been an easy country to live in. For me so many things feel impossible. But this is where God is working in our lives. “Be still and know that I am God.” The English translation implies patience. Waiting. Recognizing God in everything. A direct translation of the Japanese Bible adds more layers to this well-known words: 力を捨て、知れ。私は神。Directly translated as “Throw away your strength. Know I am God.” (Psalm 46)

God is at work here, despite our most desperate efforts to do this in our strength. Please pray for our personal walk with God, we want to grow in love so that God’s love can compel us more and more. We want to grow in wisdom and trust so that we can live lives of quiet stillness in our homes and in our neighborhood, waiting for God, as we are stepping out in faith. Holding fast to the hope that is in Christ.

Thank you for your support and care.

Carina (also on behalf of Stéphan and family)





SAKE vir GEBED

Dank die Here saam met ons vir:
* Gereelde, bemoedigende kontak met en terugvoer aan ondersteuners wat vir ons omgee en sorg.

* ‘n Geseënde kamp vir studente verlede week in Osaka en goeie interaksies/preekbeurte by RCJ Tokushima en RCJ Tokushima-Wes gemeentes die afgelope naweek.

* KRTS studente se twee maande internskappe/bedieninge in verskillende gemeentes landwyd.

Vra vir die Here se leiding en sorg met:
* Ons gesondheid en balans t.m.v. voltydse tuisonderrig, omgee vir mense in ons gemeente, dag-tot-dag huistake en werkslading, opkomende kampe en interaksies ens.

* De Wets se bediening in Niihama: vir krag, leiding van die Heilige Gees en vrug op al hulle interaksies deur gasvryheid en vriendskappe in die gemeenskap.

* Betekenisvolle opleiding van jongmense vir diakonale studietoer na Suid-Afrika in 2024.


Ete @ RCJ Niihama gemeente